Alleen
Agamemnon
zingt
- geen gas, geen water -
zingt Elektra
en sterft niet van euforie
oog om oog met het levenloze lichaam
van haar moeder slordig op de grond
maar in het vacuüm van het besef
dat haat
waar wraaklust zich mee voedt
liefde in verwarring is
ontploft haar hart
Alleen…
Zij keek mij als een zwerfhond aan
waartegen ik gezegd had dattie lief was.
Kauwgom is aan mij niet besteed ik houd niet
van kleverige dingen en ben zuinig op mijn tanden
zij zijn er klaar voor en wachten vroeg of laat
komt er wel weer een strot langs om af te bijten
liefst voor de ergste honger.
Mijn dubbele tong weet niets
van prins…
Zoals zwaartekracht geen kracht is
en continue tijd illusie
is het fort benoemd als ik van eigen makelij:
gestolde levenslust in vergelijking.
Buiten dat veilig kader
- en waarom zou het veilig moeten zijn -
de handen zonder houvast leeg
en vierend in het open veld
blijk ik de ander…
Al zou ik willen vergeten
de wind fluistert
de bomen ruisen
de huizen, zelfs de huizen…
hoe je op je tenen
jouw lippen
de mijne
jouw lichaam
tegen
en nooit was ik lichter
mijn naam vergeten
sprakeloos
je mond
losgescheurd
op je eigen benen
gaan staan
je eigen weg
gegaan
en ik hier
naamloos
woordeloos
zwaar van het verlangen…
0
Bezig met laden