Jeanne, die vijf jaar ouder was, bemoederde hem en was tegelijkertijd een volmaakte minnares, vooral toen het voor de eerste keer uit was geraakt en ze opnieuw begonnen. Om al deze redenen bewaarde Paul tot zijn laatste dagen een verrukkelijke herinnering aan deze al even heerlijke als ontroerende inwijding in de liefde.…
'Wat nu? U komt niet meer terug? Wat is er aan de hand?' 'Het is mij hier te gevaarlijk.' Léautaud bekeek haar. Ze stond doodstil, de ogen neergeslagen als een kuise maagd. Toen ze bleef zwijgen, begreep Léautaud eindelijk wat ze bedoelde, hij omhelsde haar, kuste haar met vuur en ze waren het volledig met elkaar eens.…
De brieven die hij naar zijn maîtresse stuurde had hij overgeschreven uit Bourget en als ik zeg 'overgeschreven' dan bedoel ik niet 'letter voor letter', want de schrijffouten waren van hem zelf... Wat heb ik me zo avonden lang verveeld, wat heb ik een menigte dichter-zangers moeten aanhoren en wat heb ik een stoet jongedames op hun retour aan me…
Aan Jeanne Marié heeft Léautaud het grootste bewijs van zijn liefde gegeven: in de paar maanden dat hij in militaire dienst was, heeft hij zelfmoord om haar willen plegen.…