De onwetenheid,
slaat toe in mijn hoofd.
Ik raak in de war,
doe de dingen fout.
Alles gaat mis.
Mijn hele leven,
staat op z'n kop.
Wat ik zeggen moet,
weet ik niet.
Met wie ik om moet gaan,
weet ik niet.
Liefde, verlangen, stress,
alles raakt gemengd.
Wat wat is,
weet ik niet meer.
Bij mij is alles één grote hoop.…
Ik wil,
rennen als een paard,
bloeien als een bloem,
vliegen als een vogel.
Ik wil,
lopen op het pad der liefde,
zweven over rozenblaadjes,
rijden op de weg naar geluk.
Ik wil,
zijn wie ik ben,
worden wat ik kan,
doen wat ik wil.
Ik wil,
leven.…
Geen woorden
zijn er
die dit verlies
kunnen beschrijven
Alles was zo
normaal.
Nu is alles
anders.
Ik hoop dat ik
wakker wordt
en dat ik besef
dat ik droom.
Maar ik weet
het is niet zo.
Je bent weg
voorgoed.
Van boven
kijk je neer
en zie je alles
zie je ons.
Maar
ik zie jou niet
niet meer
nooit…
0
Bezig met laden