Clara weifelde. Wel? Of niet? Of wel? Ze wist het niet. Ze wist wel dat Clara iets betekende in het Latijn, iets van schoon of zo. Of lief. Of mooi. Wist zij veel. Katja had Latijn. Zij niet. Katja had alles geleerd over naamvallen. Die stomme nom… nomin… ach, wat maakte het ook uit. Als Clara voor Duits straks alles moest weten, nou, dan was dat straks…
Mag ik je nog kussen met mijn hart
Lieverd, lieve schat
Er is geen leegte; geen niks
Maar laten we niet praten
En niet kijken, niet zien
Geen vriendschap of misschien
Gewoon het hierbij laten.…
Je zei al vaak dat je het gevoel had,
me kwijt te zijn
Maar ik reed alleen weg op de fiets,
de zon in
Ik reed slechts weg,
met mijn lijf en mijn doen
Ik keek vaak genoeg in de zon,
denkend aan jou
Jij verliet mij
en liet de deur op een kier staan
Deelde alles met anderen
en was mij eigelijk al vergeten
Zo druk met het delen
van…
A soft whisper in the morning
It hits me like a primal scream
The words I never wanted to hear out of your mouth
A bald cry in the pillow
Soft stains in hard fabric
Like a little child left alone
The words kept turning in my head
You left me…