Alle inzendingen van Mirthe

Tergend langzaam strelen jouw handen over mijn zachte lijf. Ik proef jouw sappen in mijn mond Je kijkt me vol verwachting aan Ik voel mijn lichaam branden Traag kijk ik op, en zoek jouw ogen, Je mag je laten gaan. Zoete geuren hangen ik ons nachtverblijf. Jij bent hier meester, ik jouw slaaf. Ik voel de liefde om ons hangen, Je blijft nog…

Ik zou je willen omruilen, gewoon maar voor een dag. Je daarna gewoon weer terug krijgen en over gisteren mogen zwijgen geen lange verhalen of verdrietig gaan huilen maar gewoon eens proberen of ik gelukkig kan zijn met een echte lach. Het lijkt me geweldig om te mogen daten zonder dat iemand er om treurt zodat ik niet met een brok in mijn…

Dan zeggen mensen heel verbaasd, Er zijn toch ook nog anderen, die van je houden, om je geven? En niemand snapt of wil begrijpen Dat ik niet aan het zoeken ben, naar mensen die nog om mij geven. Ik ben nog maar een kind, een vrouw mag ik mij nog niet noemen. Misschien een losgelaten meisje, die zoveel van één jongen houdt.…

Zie je mij in de verte staan? Starend naar een sterrenbeeld. Ik ben zo eenzaam, zo alleen. En terwijl de sterren flonkeren in de zwarte nacht, vraag ik mij af: Zie jij mij staan? Stil ben ik bij je weggegaan, ik wou je niet meer zien. Maar nu ik hier zo eenzaam sta, voel ik een harde dwang, om terug te keren naar jouw hart. Weet jij dat…

Als de bliksem dendert, en de onweer gutst door het heelal, dat jij me dan op dat moment zo vragend aankijkt en langzaam woorden vormt. Door de stikdonkere hemel en de grauwe, zwarte aarde zie ik geen beweging geen enkel silhouet. Misschien ben je al lang verdwenen. Juist op het moment dat ik je zo hard nodig heb is het zo koud en…

Ik heb echt alle tijd van de wereld. Ik geloof niet in het uurwerk, ik geloof niet in doctor Quartz. Geen boeken ga ik lezen om te weten hoe laat het is. Ergens in de wereld is het vroeg.. Daarom heb ik alle tijd van de wereld. Nooit moet ik opschieten, nooit het ik haast. Geen klok die mij wekt. Want het is ergens in de wereld toch…

Ik ben een heel klein meisje, die helemaal alleen een eigen wereld heeft geschapen. Zonder mensen om mij heen. Ik ben begonnen toen ik vier werd. Toen moest ik naar een grote wereld. Vliegensvlug moest ik gaan bouwen. Zonder dat iemand het wist. Zo zit ik nu in een cocon. Heel klein, maar goed genoeg voor mij. Ik lach naar mensen, praat…

Ik zat te wachten op een wonder. Ik wachtte zeker al een jaar. Vandaag dacht ik opeens: 'Da's raar, eigenlijk kan ik best wel zonder.' Dagen lopend door de regen. Geen zonnig seizoen is er in zicht. Op de stoep ging ik zitten denken: 'Verlang ik wel eens echt naar licht?' De somberheid is toegeslagen, de wind die brult, de hemel grijs…

Ik zit nu al uren te staren naar een helder, kraakwit blad. En zonder dat iemand het ziet doe ik niets Minutenlang blijft alles in mij vast en strak geborgen zitten En niemand merkt dat ik niets doe Seconden zonder einde blijft alles in mij geklemd Mijn knokkels wit van staren naar een helder, kraakwit blad En niemand merkt dat…

Als je niet naar me kijkt dan denk je wel aan me. Als je me niet zoekt, dan heb je me wel gevonden. Het is altijd maar jij. Ik heb je zo vaak vermoord, maar je was zo weer levend. Ik vroeg dan vaak verbaasd hoeveel levens jij bezat. Het is altijd maar jij. Ik heb je rechts laten zien en links getoond. Maar je koos nooit een weg. Omdat…

Met madeliefjes in je haar die stralen in de zon. Je handjes zwart, van papa helpen, in de bloementuin. Je oogjes staan zo vragend. Je hoofdje naar mij opgeheven: 'Mama, ben ik lief?' Je handjes wroeten in het zand, jij, papa's kleine hulp. Je kijkt omhoog, nee, niemand ziet het. De roos is nu van jou. Langzaam loop ik door het…