Ik klamp mij vast aan rotsen
Golven volgen elkaar op
Zij zuigen en zij botsen
Overspoelen met getob
Ik kan voelen het gevaar
Achter mij en om mij heen
De angst dat ik beland, daar
In het kolkende geween
Het verdwijnt onder water
Mijn zicht, mijn vingers voelen
Nog steeds de stenen sater
Ik begin te verkoelen
Glad het enige houvast…
De rust is ingetreden
Roerloos liggen bladeren
Windvlagen zijn verleden
Lage wolken naderen
De takken bedekt met dauw
Aan mist overgegeven
Schimmen achter in het blauw
Met het uitzicht verweven
Twee bomen door de tijd heen
Naar elkaar toe gebogen
Hun twijgen vlechten ineen
Nevelige atmosfeer
Het stenen erfgoed geeft weer
Symbolen…
Zwart gekronkel van de aarde
De toppen en bogen verlicht
Gele sluiers brengen ons dicht
Bij het vuur van hoogste waarde
Het rijk der vlammen is gewekt
De reuzen zijn opgetrokken
Verhitting heeft zich uitgestrekt
Zodat goden zullen mokken
De regenboogbrug bezweken
En de heilige es verschroeid
De Ragnarok was het teken
Oude structuren uitgeroeid…