Maar plotseling richt ze haar hoofd op en zegt met een gebroken, maar duidelijk verstaanbare stem: 'Als ik toch geweten had dat hij zo dichtbij, in dezelfde stad, als onder handbereik, al die tijd aanwezig is geweest, naast de Westertoren, in het Achterhuis van de familie Frank. Als ik dat toch geweten had!' Dan zwijgt ze weer.…
De herfst was koud en bracht veel regen. Ik heb altijd geprobeerd naar lichtpuntjes te kijken en mijn grote lichtpunt was Fritz. We fantaseerden wat we niet allemaal samen zouden doen als we hier ongehavend doorheen zouden komen. Dat waren de enige gelukkige momenten in die hele oorlogstijd.…
0
Bezig met laden