Liefde zou me onvermijdelijk beroven van mijn vrijheid. Dat was allemaal voordat we lacherig tot de conclusie kwamen dat dit een angst was die we allebei al ons leven lang kenden. De angst om niet dicht genoeg bij elkaar te zijn als we bij elkaar waren, de angst dat er niet genoeg afstand was als er letterlijk afstand tussen ons was, maar evengoed altijd…
Ik ging op de grond liggen, naast het laatste van jou dat ik ooit zou zien, en haatte mezelf omdat ik wist dat het uit je hart was gelopen. Een jager heeft aan één blik genoeg. Ik smeerde een paar druppels bloed van je hart op mijn lippen.…
Het was me niet toegestaan je verstilde handen te zien, of je haar aan te raken dat ook sinds het was geknipt niets liever wilde dan krullen. Het was me niet toegestaan je begrafenis bij te wonen. Als een geest die geen rust kent, cirkelde ik om de vlammen op de Ngongheuvels, die je prachtige wezen verteerden. Verteerd, zelfs na je dood.…
0
Bezig met laden