Ik blaas en blaas
de bellen in de lucht
ze gaan mee
met elke zucht
prachtige kleuren
die weerkaatsen
in de zon
en plots
als uit het niets
verdwijnen in de lucht
niets meer
te bespeuren
hoogstens de wind
die zucht…
Stil ontluikt de natuur
in eeuwige verbintenis
ook al is de wind nog guur
brengt de zon
zijn stralen mee
op het groene gazon
verschijnen krokussen
wit,geel en paars
als een kleurrijk speldenkussen
vogels flirten in de wind
van nieuwe lente
als de aanblik van een pasgeboren kind…
In vrijheid ongebonden
leg ik mijn harnas neer
verzorg mijn diepe wonden
verzacht mijn harten zeer
emoties laaien op
gestreden in de tijd
gedreven tot de top
van een geleden strijd
warmte wordt gegeven
nieuwe tijden breken aan
laat ons weer gaan leven
met de zon in ons bestaan…
Als liefde pijn doet, en je weet niet waarom
roep zachtjes mijn naam, en ik kom
breng zachte warme wind met me mee
met de zoute smaak van de zee
laat je deinen op zijn golven
en word je, door het warme zand bedolven
sterren die voor jou gaan schijnen
laten één voor één je pijn verdwijnen
stuur je de stralen van de zon
geef je levenswater…
In avonden als deze
maanlicht in het donker schuilt
en oerkracht voelt in weze
is daar ergens, een roos die huilt
als bij één klaterende waterval
stort hij zijn tranen neder
tot weer de zon schijnen zal
dan straald en blijd, zijn hartje weder
want immer na de regen
schijnt de zon hemel hoog
en uit een parelglans geregen
toont…
0
Bezig met laden