Stevig in een ander licht gebracht,
Bewondering voor jou ervaren,
Dat gevoel raakt mij onverwacht.
We kennen elkaar al korte jaren,
Swingend en vol energie,
Veel plannen en toch veel ‘maar’-en.
Spanning en twijfel is soms wat ik zie,
Maar er dan toch voor gaan,
Prins in een melancholieke komedie.
Scheppend als jezelf daar staan…
De koele zwoele wind door de haren
Nooit eerder weer gevoeld sinds jaren
Machtig alles kunnen klaren
En toch weer woelig bedaren
Standvastig bij de fok
Fier en ferm, lijf rechtop
Jagen we het zeil in top
Starend naar de spits voorop
We hijsen alle zeilen
Wat mij betreft nog zeemijlen
Uren lekker maat-loos varen
Ik hoef mij niet te scharen…
Het is aardig om te weten dat de hetero-murale standpunten in deze enerverende maatschappij nog altijd blijven zweven onder het abstracte denkniveau. Misschien komt dit door de toch vrij passieve denkstijl van mensen, of zijn zij gewoon te tevreden en berust om het kader van hen eens van naderhand te bekijken. Hier speelt ongetwijfeld de consumptiedrift…
Het zal je maar gebeuren,
Getroffen door rassenhaat.
Je sluit je ogen en denkt,
dat de wereld vergaat.
Je kunt je ogen sluiten,
dat de wereld niet voor je bestaat.
Maar wat doet je dan besluiten,
als je deze maatschappij aanvaardt?
Een pak op m'n sodemieter,
het helpt allemaal geen reet.
Wat denk je dat ik moet worden?
Toch niet zo'…
0
Bezig met laden