Woedend trap ik tegen stoelen
ook de kasten gaan eraan
Krijs de dingen van de muren
En gil wanhopig neem me mee
Trap de muren aan gort
voel een ongekende kracht
Stamp de bank tot een tapijt
en gil wanhopig neem me mee
De woorden vliegen uit mijn keel
een gebaar van verdrtiet en pijn
Bid wanhopig tot het geen wat ik geloof
Voel me verloren…
Ik hield zo veel van jou
Maar onze liefde is voorbij
Oh wat vond ik je flauw
Maar nu ben ik weer vrij
Maar liefde is wat ik wil
Een dikke knuffel of een zoen
Zonder jou is het hier zo stil
Waarom moest je me dit aandoen?…