Hoe nietiger haar figuurtje tegen de rode hemel werd, hoe meer hij het gevoel kreeg dat ze eindeloos zou doorschaatsen, met de zon mee, naar oorden waarvan hij het bestaan niet kende, over ijsvlakten die buiten zijn begrip vielen, buiten de ruimte, buiten de tijd.…
De slapeloze uren zijn vol beelden. Beelden die zich niet laten verjagen, die zich opdringen met schaamteloze hardnekkigheid, die rusteloos maken, genoegdoening eisen. Allang wordt er geen bladzij van het boek meer omgeslagen.…
En opeens had hij het gevoel dat hij de wereld niet kende, dat alle dingen anders waren dan hij tot nog toe had waargenomen, dat buiten dit eiland een wereld lag waarin hij achtenvijftig jaar lang nog geen voet had gezet.…
0
Bezig met laden