het Chinese meisje
verleerde het dansen
in zijdestoffen kilte
haar rijst op de planken
de uitputting verweeft
haar pedalen van katoen
om het leven te stikken
in lappen van jaren
nu rest haar dansen
naar de pijpen der bazen
door het oog van de naald
en genaaid voor het leven…
De spijker in de muur
hoopt berustend
dat vergankelijkheid
hem vergeten zal
en tijd blijft hameren
hem de kleuren geeft
niet veroordeelt
tot roest om oud ijzer…