Alle inzendingen van Ruurd+van+der+Weij

Bussen die de halte eerder zijn gepasseerd dan op de tijdentabel staat vermeld. Krantenlobbyers die je de NRC willen aansmeren terwijl je op de Volkskrant geabonneerd bent en dan zeggen: “Prettige dag verder”. Mensen die boven aan het eind van een roltrap plots blijven staan. Defecte overwegbomen vlak voor het eindstation. Pistolets met harde korst…

Het is weer herfst, tijd van de bladeren die verbranden: de natuur de regie. In het vrome spoor van de vaderen gloeit de as van de oude religie nog rood na van het aardse hellevuur dat de hemel de seizoenen bevocht, maar smeulend in miljoenen stervensuur Gods jaargetijden niet verbannen mocht. Toch kruipen de dagen dicht op elkaar en doven…

IJskoude rails langs een perron sneden bruut haar verleden af. Waar haar dode leven begon kwam de herinnering als straf. In haar rug leest men de jaren en de klok tikt in haar gezicht de rimpels en grijze haren, haar broze lichaam vederlicht. Haar ogenvuur steeds niet gedoofd, haar verloren Heer hervonden in de Duitse doodsmachine.…

Het zal nooit te laat zijn, we doen geen water bij de wijn, il n'est jamais trop tard, bij tegenspraak zijn de rapen gaar. Ik en mijn Franse taalgenoten hebben eensgezind besloten om terug te keren op onze schreden en dat tot elke prijs moet worden vermeden dat er Engels wordt gesproken in het Europese Parlement, zolang Blair niet in euro…

De boot vaart langzaam af van de kade, haar ruim ook nu barstensvol geladen met altijd weer precies dezelfde vracht. Het begin van een nieuwe hellevaart waarop niemand zal worden gevrijwaard van het ellendig leed dat immer wacht in de haven van herinneringen, donker oord van wrede verschrikkingen, waar al het leven eens werd omgebracht.…

De Jood die aan het kruishout hing werd postuum gekroond als koning en toen door z'n moordenaars vereerd als niet-jood, tot christen bekeerd. De Romein wist wie hij vermoordde, en het is te gek voor woorden dat de schuld op Joden overging als eeuwige volmacht voor marteling. Eenmaal ten grave gedragen herrees de man na drie dagen…

De trein van mijn herinneringen stopt niet meer bij ieder station. Het leidt tot ontregelingen: koffers blijven op het perron. Waarom de dienstregeling stokt is bij de leiding wel bekend, zo reageerde men geschokt toen men het patroon had herkend. Men zag al eerder zo’n defect; de dienst heeft zich toen niet hersteld. In het lange-termijn-effect…

De rebbe zei nog tegen mij: "In de keuze laat ik je vrij, maar ik voorspel verdoemenis, wanneer je bruid geen joodse is". De pastoor zei nog tegen mij: "In de keuze laat ik je vrij, maar je hebt veel te verliezen, mocht je geen roomse bruid kiezen". De dominee zei tegen mij: "In de keuze laat ik je vrij, maar gebruik je je verstand…

Druipnat stond ze, alleen, voor het gazon, het regende inmiddels pijpenstelen, een kwartier geleden nog scheen de zon; de bui leek haar niets te kunnen schelen. Sterker nog, ze scheen het niet te merken, staarde onbewogen naar de grond, tussen de glimmende natte zerken, naar waar iemand zijn laatste rustplaats vond. Was het de wolkbreuk…

Gras groeit tussen de bielzen van de lijn en in het ballastbed vallen gaten. De terugloop in het vervoer per trein heeft ook hier zijn sporen achtergelaten. Dichtgespijkerd staat het dorpse station krachteloos op passagiers te wachten, maar geen mens betreedt nog het perron; het vertreksein klinkt slechts in gedachten. Ooit werden…

Oh Heer van het universum, hier spreekt een van Abrahams verloren zonen. Onzeker of ik hier goed aan doe, want het steekt dat U zo ver weg van ons bent gaan wonen toen in Nazi-ovens ons licht doofde. Weer staan Israels kinderen onder vuur, blijft U nu weer aan de veilige kant? Ik wil nu wel eens na zo lange duur wat actie zien van Uw machtige…

Geen man, zie ik, die aan het kruis geslagen, de mensheid verlostte van zijn zonden. Geen naam, door de woestijnwind gedragen, hoor ik tijdens het blaffen van de honden. Onder het gewicht van Abrahams zonen bezwijkt de karavaan onder zijn lot. Elkeen vraagt zijn herder hem te belonen en schiet de anderen daarvoor kapot. Waarom proberen we…

Leve de jenever, moeder der dranken, die zonder meer in onze cultuur hoort, die de gezondheid misschien ondermijnt, maar die ons bezielt en ons bekoort. Leve de jenever, koning der dranken, die na de arbeid ons moed geeft en kracht, aan wie zo menigeen het heeft te danken dat hij tot aan de afgrond is gebracht. Leve de jenever, hoogste der…

Het is uit met de gouden glans; De leeuw is geen koningsleeuw meer; de vlag is ontdaan van zijn krans en hangt slap bij de stok teneer. Niet langer langs vlakten en zee klinkt luidkeels het `Hup Holland hup' men pakte nog een nul-nul mee, toen was 't over en uit met de club. Roem voorbij, de glorie verging; het elftal was een lichtgewicht…

Ik kijk naar de man die, ineengedoken, in zijn stoel zit, de ogen geloken; zo klein lijkt hij nu, met zijn grijze haar, in zijn pantoffels, en ook zo breekbaar. Lamplicht zet zijn hoofd in een kader, heel duidelijk zie ik nu mijn vader; groot verschil met het beeld dat naar boven kwam van de man die mij hoog in zijn armen nam. Van veilig…

Ze sprak al bijna onhoorbaar, in haar blik ontbrak de horizon, maar ze zat nog in haar stoel, daar bij het raam of op het balkon. Wij konden nog samen theedrinken, het kopje bevend in haar hand, maar ze hield zich groot en flink en de thee ging net niet over de rand. Veel later besefte ik pas hoe belangrijk ons thee-uitje en het drinken…

"U moet boeten", zei de belastinginspecteur, "uw aangifte stelde ons zeer teleur." "Bij ons heerst het gevoel", sprak hij beleefd, "dat u uw gegevens uit de duim gezogen heeft." "Liegen is doodzonde", vertelde hij kortaf, "en daarvoor verdient u zonder meer straf." "Om te beginnen", zo ging hij voort, "ontnemen wij u ambtshalve…

M'n eigen goudvis ging vrijdag in de kom waarin het beest, zonder naam nog, zwom en zwom. Mijn moeder zei: "na zo'n menig rondje wil de vis meer dan water in 't mondje. Zorg dat je hem te eten geeft, als je wilt dat ie het weekend overleeft." In mijn wiek geschoten antwoordde ik: "Hoe kan je denken dat ik dat vergeten zal, moe." Maar…

Het einde kwam niet onverwacht, het duisterde al lang in je hoofd, toch ging je eerder dan gedacht, maar ik was bij je zoals beloofd. Even verdween de mist uit je ogen, toen je van mij werd weggeleid, de dood kwam vol mededogen en ik deelde met jou de eenzaamheid. De dood geeft het leven zijn enige zin, maar is hij het einde of juist het…

Nu's eindelijk de lente gekomen, groen het gras, groen de bomen, en uit het nog jonge kruid klinkt overal luid het gefluit en gefladder van menig vogelpaar, dat in het nestelende voorjaar zich bekommert om hun nageslacht. Grutto en kieviet hebben zich bedacht en leggen hun ei elders, want inburgering is moeilijk in Nederland.…

Kom, lachend leven, kom mij strelen, kom me halen, nee, met me spelen, rollebollend, 't leven één feest. Ik verdrink de beelden in mijn geest en vind in het verlokkende glas de vonk van wat toen ooit was. Kom, geestrijk leven, kom rode wijn, zoete drank die werkt als verwacht en 't harde afscheid zo verzacht. Kom, stralend leven, kom…

De oude straat is niet erg breed, toch splijt de avondzon 'm in twee delen: links mag het licht de wand nog strelen, maar rechts is de nacht al compleet. Dat zie je vanuit de zuidkant, maar kom je uit 't noorden wellicht, valt het omgekeerde in het zicht. Doch da's poëtisch niet relevant, want wat het meest zichtbaar wordt is het verlichte…

Het water in de oude gracht spiegelt stil in het ochtendlicht. Tevergeefs wacht de kade op vracht, geen anker wordt hier meer gelicht. Nooit doorklieft een kiel nog 't water, ook de brug kan zelfs niet omhoog. Luid klinkt nu eendengesnater waar eens de stad zich fel bewoog. Hier zwalkte de dronken matroos, maar zijn lied is voorgoed verstomd…

Hoe anders bij het moeizaam ontwaken is het leven na de gastvrije wijn, die men zich gister nog zo liet smaken, de mond nu droog laat en het hoofd vol pijn. Hoe kan uit het eerder zo gulle glas later zo'n sterk doodsverlangen stijgen, terwijl het toch reuze gezellig was en men er geen genoeg van kon krijgen. In bepaalde kringen wijst men…

Met het toegangsbiljet ferm in de hand, bereikte 'k ruim op tijd voor het duel het voetbalstadion aan de achterkant, want ik kwam niet alleen voor het balspel. Mijn vroege komst werd hogelijk beloond, wan op mijn biljet stond de begeerde - ik heb het opgetogen vaak getoond - naam van de speler die ik vereerde. Als een kind zo blij zat…

Toen jij voorgoed bij me wegging keek ik naar voetbal op de buis. Droef en in grote verwarring, stond ik plots alleen in het huis. Ik had jouw vertrek niet verwacht, maar zoals ik later vernam, was slechts ìk er niet op bedacht, want dat het einde in zicht kwam had jij al naar buiten gebracht. Jouw verhaal werd herinnering, ontdaan van…

Onontkoombaar cirkelt u om ons heen, u danst en draait, u danst en maait, u mikt niet wanneer u uw zeis rondzwaait; mis of raak: aan de beurt komt iedereen. Uw dood'lijk werk is niet wat ik betreur, maar bij uw wals zo onberekenbaar sneeft door uw zeis jong en oud door elkaar en keer ik mij af van uw willekeur.…

Ja, en dan is daar die foto, een vrolijke blik in de lens, een stuk van die oude auto net zichtbaar boven jouw haargrens. Van jou niet de mooiste foto, die staat daar op de boekenkast, maar jij en die oude auto, niets heeft zo bij elkaar gepast. Ja, en dan kijk ik naar die foto, hoor de stem van de verkeersagent, total loss zijn man en…

Weer is er de koude stilte, na eindloos zwijgen opgelegd, voorbode van de poolkilte en het woordenloze gevecht, dat geen van ons twee kan winnen en tegenstreven evenmin. Geen moed opnieuw te beginnen, want boos en `wat heeft het voor zin'. De aarde warmt op, da's een feit: In de vrieskou, zonder woorden, raken wij elkaar aldus kwijt,…

De beker wordt fier omhoog geheven op meer dan één oer-Hollands meesterwerk, daarbij wordt het vermoeden heel sterk dat zelfs Rembrandt van Rijn, zo gedreven, z'n paletten en penselen nooit moe, eveneens voor de wijnroes is bezweken, en vaak diep in de kelk heeft gekeken, maar zoiets, nee, dat geven we nooit toe. Want op de grote Nachtwacht…