In mijn herinnering
zie ik je voor me,
Nooit klagen als ik iets
vroeg,
Het was altijd geven en nooit
Nemen,
Zo besta je
In mijn herinnering
Donkere ogen
omhuld door witte
gelaat,
Keken mij aan
Ik voelde een drang
geborgen, van die ene blik
Verlangend naar de warme plek
De moederschoot
Er kwam een tijd
dat ik niet bij je kon zijn…
Vrijheid
heb het nooit gehad,
Zit vast tussen muren
Alleen door het raam
Naar buiten gluren,
Praat hardop in mezelf
Onzichtbare mensen
Om me heen
Lijken één voor één
In eenzaamheid gestorven
Voel me totaal alleen
De hoop een stap in vrijheid
Te zetten
Nooit meer alleen…
Met onverklaarbare pijn
verklaar ik
de pijn met liefde
Vervuld met hartstocht.
Niets liever dan de liefde voelen,
de oorlog
Aan de smart
Verlangend naar de nog onbekende herinneringen
die al bekend zijn in mijn
voorgespiegelde herinnering…
Wanneer de stilte in de avond
Valt
Hunkert mijn lichaam
Verlangend
Naar de maagdelijke liefde
Van de verliefdheid
De onmogelijke onbereikbaarheid
weg valt
Het idee dat het onmogelijke
Mogelijk wordt
En de verliefdheid verliefd
Wordt op de eeuwige liefde…
Rondgedwaald tussen dorpen en steden
Tussen het groen en het beton
Tussen paden en wegen
Op zoek naar een plek
Warm en geborgen
Resteert er niets anders
Dan terugkeer
Van de verloren dochter…
De hoogste bergtoppen
heb ik bereikt
Geen vallen meer of opstaan
Vooruitkijkend naar datgene
wat me te wachten staat
Lijkt het heel
eventjes
Dat de tijd
stilstaat…
Ik heb geloofd in de kracht
die je me gaf
Ik heb geloofd in de wijsheid
waarmee je me groot heb gebracht
Ik heb geloofd dat we nooit
gescheiden zouden worden
Ik heb het mezelf beloofd
Toen ik geknield zat
met gebogen hoofd
Ik geloof dat we altijd bij elkaar
zullen zijn
Wat er ook gebeurt
Hoe ver we ook van elkaar verwijderd zijn
Ik…
Ik mag niet van je houden
het zwijgen is me opgelegd
De liefde die ik voel
in mijn hart is oprecht
Ik mag niet van je houden
hoe graag ik het ook wil
Mijn verlangens kan ik niet
meer bedwingen
Is dit wat de liefde wil!
Voor altijd zal ik zwijgen
mijn hart draagt een geheim
De woorden in mij
herhalen zich keer op keer
Een refrein…
Ongrijpbaar lijkt het geluk
Onrijp voor het korte
Leven dat ik wellicht
geleden heb
Wachtend op meerdere jaren
Uitkijkend naar het pad
dat mij misschien zal leiden
Naar datgene dat onbereikbaar
leek…
Afgewezen zo voel ik
mijn geest roepen
Keer op keer opzij geschoven
Het gevoel
Diep ongelukkig om wellicht de
Onbedoelde bedoelingen
Van het ongeloof dat altijd
In het diepe hart
Is gedragen
Angst voor het onbekende…
De mens leeft levenloos
Rond zich heen
Versterkt gevoel van onlust
Verraad en tevens
Wanhoop van
verdriet
Op 't leven dat hij verliet
Achterlatend
't verschiet…
0
Bezig met laden