Brokkelend strompelen over liefde
Zwiept felle regen schrijlings neer
Slaat klam en zuchtend warme dromen
Beelden zwijgend haar adem in mist
Groot getekend, sterk met kracht
Verzuimt een verlangen grof en wreed
Schokt fel, vervaagt aan een horizon
Stotterend zilt die droeve tocht
Trots vlucht langs de einder voort
Stervende dauw en laf…
ik heb de tijd
kalm beheerst
ontdekt de tik
die traag verstrijkt
voorbij aan ieder
naar binnen een blik
open gezicht
een wijle weet
gevoel in het lijf
gedachtenherinnering
in zeer lange rust
en een lome slaap
plotsklaps wakker
lachend wezen
verfoeilijke waan
een dromende zot
donkere woeste
tobberijen
minne moeite
zoekt…
Zoals bij 't veelbelovend ochtendlicht
de merel gestaag het leven kust
voel ik haar schoonheid ontwaken
en stijgt ze sprankelend in me op
Jij speelse overmoedige melodie
waarom niet blijven resoneren
als de dag zachtjes schreiend
haar voortschrijden verscheurt
Wat harmoniërend en zuiver klinkt
kan toch fier en edel standvastig
getergde…
0
Bezig met laden