Alle inzendingen van Stijn

Een laatste aanraking voor het afscheid. De eerste bij onze hereniging. De zon die even door het wolkendek breekt. De lente dag die de winter verdrijft. De laatste hap van een diner. Een vorstelijke maaltijd. De geur van bloemen laat in de zomer. De eerste bloemen in de lente. Het slotakkoord van een concert. De openingsnoten die de…

Geluk en schoonheid is er in een geest die floreert als een bloem. Zij weerspiegelt de kleuren van haar ziel en haar bestaan. Als water in een stromende rivier vindt zij haar natuurlijke weg. In zelfbeperking vindt zij rechtvaardigheid en harmonie. Zij neemt waar en is zich bewust van zichzelf. Daarom vindt zij in oefening moed en kracht.…

Al dagen was ik aan het dromen, over wat er in zou staan. Zou je me meteen de liefde gaan verklaren, of een uitnodiging om naar de film te gaan? Ik wist: dat kaartje ging er komen, want interesse had je wel in mij; Die veelzeggende blik vier weken geleden bij bakker Joosten in de rij. Ik stond vanmorgen al voor de wekker naast mijn bed,…

Ze zei me laatst dat ze voor altijd bij me wilde blijven. Maar ik wachtte liever nog een jaargetijde. Want bloesem bloeit nou eenmaal vaak in mij.…

Had ik maar een uitlaatklep, al was het maar een heel klein gaatje. Dan stortte ik zo mijn hele hart bij jou in je nachtkastlaatje.…

Twijfelend of wat ik wil ooit werkelijkheid zal zijn dwaal ik door de dagen die niets meer dan dagen zijn. Als ze maar momenten hadden dan was het nog te doen Momenten zoals pas geleden toen ik jou zag in het plantsoen.…

Ik dacht dat de pijn van het missen na die tijd een beetje draaglijk zou zijn Maar ik kon toen enkel gissen, het bleek harder te zijn.…

Ik huil zacht weet niks te zeggen totaal verward. Want als je lacht waaien er sterren door mijn hart.…

ook al stierven velen om hem heen, het was een fijne vent naar het scheen. Vele doden later, 't is echt waar, bleek de lieve man toch een moordenaar!…

Ik dacht laatst over dingen die het daglicht niet verdragen. Het is belangrijk dit soort dingen pas te denken na zonsondergang. Anders wordt het echt ongemakkelijk: dan worden die gedachten bang.…

vandaag.. de tijd leek even stil te staan en zo zijn eigen weg te gaan een vlaag.. ik zie je staan en jouw weg gaan ik wil je zien wil met je mee en bovendien wij met zijn twee.. de tijd zal nog eens blijven staan... ...zullen we naar Rome gaan? naar alle mooie steden naar pleinen en gebouwen van erg lang…

aan het einde van de dag als ik naar haar kijken mag gaat de zon ten onder maar niet zonder zich weer te laten zien en misschien... wordt dit de laatste dag dat ik de mooiste stralen voor de laatste malen nog aanschouwen mag…

wil je met mij lopen over land en over zee me niet ontlopen ik neem je mee en zie hier lucht asgrauw mijn plezier hier in de kou wil je met mij lopen naar hier ver vandaan en toch blijf ik hopen eventjes te blijven staan…