Alle inzendingen van Sylvia+Plath

Ik denk dat ik alcoholiste zou kunnen worden, als ik mezelf de kans zou geven. Waar ik het meest bang voor ben, denk ik, is de dood van de verbeelding.…

Ik begreep niet hoe dokter Nolan kon weten dat je in slaap viel tijdens de shockbehandeling als zij zelf nooit een shockbehandeling had gehad. Hoe wist ze dat zo iemand er niet alleen maar uitzag alsof hij sliep, terwijl hij ondertussen, van binnen, de blauwe bliksems en het gegier voelde?…

Juffrouw Huey begon te praten op een zachte, geruststellende toon, terwijl ze de substantie op mijn slapen uitsmeerde en de elektrische knopjes aan weerszijden van mijn hoofd aanbracht. 'Er overkomt je heus niets, je voelt er niets van, neem dit in je mond en bijt...' En ze legde iets op mijn tong en in paniek beet ik toe, en duisternis vaagde me…

Dokter Nolan had me botweg gezegd dat een hoop mensen me omzichtig zouden benaderen, of zelfs zouden mijden als een melaatse met een waarschuwingsbel. Mijn moeders gezicht kwam me voor de geest, een bleke, verwijtende maan, bij haar laatste en eerste bezoek aan de inrichting sinds mijn twintigste verjaardag. Een dochter in een inrichting! Dat had ik…