Stille geluiden
scheeuwen me bang
duwen me terug
naar wat ik zo mis
Een schreeuwende leegte
maakt me zwaar
doet me verlangen
naar waar iemand is
fluisterende herinneringen
wanhopig op zoek
naar die ene
die ik zo mis…
niks doen, blowen, en alleen nog maar rondhangen
met een hevig verlangen
naar nog zo'n lekkere blow, zonder de twijfel "ik stop HO"
het gaat als maar verder en wat schiet ik er mee op? Geen ene fuck.
zoekend naar dat ene puzzelstuk,
waar ik nooit bij zal komen, al ga ik verder met zoveel wiet stomen
wat mijn longen doet verteren,
en niks me…
Kijk mama, allemaal sterren,
woont papa nu op een mooie ster?
Dan moet ik héél hoog klimmen,
waarom is de hemel toch zo ver?
Als ik nu eens heel lief ben,
ziet papa mij dan wel?
En wat nu als ik stout ben,
kom ik dan in de hel?
Zijn er hier boven in de hemel
ook mensen met kiespijn?
Is papa daar ook tandarts,
ajakkes, wie wil dat nu…
ik dacht dat je anders was,
of dat ik iets voor je betekende.
Ik dacht dat we een bloem waren,
die groeide in het gras
en stilaan openbloeide.
Maar wat ik dacht is niet echt,
het is gewoon wat ik verwachtte.
En het is mijn verstand dat me zegt,
dat je maar voor schijn naar me lachtte.
En dat verstand houdt me tegen
vertrouwen te hebben in…