Ik heb ze: van die wappervoeten
Ben veel te mager, lang en plat
Met op mijn rechterwang een wrat
Een neus vol bruine zomersproeten
Ik heb ze : Piekig steile haren
Te dunne benen, zo gênant
(Wat ben ik mooi in dromenland)
't gaat over, maar na hoeveel jaren?
Ik heb ze: knokig schriele knietjes
En elke jongen lacht me uit
Zijn blik verraadt…
Dat ik van mijn vader hou,
Doet moeder soms verdriet.
En dat ik van mijn moeder hou,
Dat weet mijn vader niet.
Zo draag ik mijn geheimen mee,
En loop van hier naar daar.
Nog altijd hou ik van die twee,
Die hielden van elkaar.
Het fotoalbum van toen ze trouwden,
Ze kijken elkaar vriendelijk aan.
Nog niets van de ruzies die komen zouden,…
Tussen maan en zon
ben je tijdloos vogelvrij
schaats je zwierend rondjes
op een winterdag in mei
zwaai je suizend langs de hemel
aan een vliegertouwtje mee
speel je zelf die mooie hoofdrol
in een soap op de teevee
ben je soms een salamander
of een malse groene erwt
zwem je razendsnelle baantjes
in een grote pan met snert
is daar plotseling…
Vingernerven zonder woorden
dwalen over schemerdonker
en verblekend zonnelicht
langs getrilde slotakkoorden
weven zij in tere zachtheid
moegeleefde ogen dicht
vingernerven zonder woorden
aaien streels gekerfde huid
dragen haar naar verre oorden
als een pasgeboren bruid.…
In 't kantgerande silhouet
van geveltop en torenklokken
voel ik mij weer het kleine kind
aan oude Amsterdamse rokken
ik snuif de damp van grachtensloot
en vreemde etensgeuren
verdrink me in de knopendoos
van mensenras en kleuren
m'n voeten dwalen gretig rond
langs winkels en door stegen
in eindeloze drenteling
kom ik mijn vroeger tegen…
Zoals het daar staat
Nog steeds trots verheven
Hoewel het al vergaat
Een heel mensenleven
Vluchtige blikken
Langslopende mensen
Ze laten je stikken
Voldoet niet aan hun wensen
Eén blik is vasthoudend
Langer dan een moment
Bijna benauwend
Maar de ogen schijnen bekend
Een vage herinnering
Een blik van jaren voorheen
Vol bewondering…
Ik wacht , kijk , kom dan naast je staan
Al ben ik mezelf niet
Ik denk, bezwijk , verloren door je glimlach
Geboren, getogen in m’n gedachtengebied
Ik wil, ik kan, maar mag niet van wie
Wie heeft het recht mij jou te verbieden
Ik zou als ik mocht maar jij hebt de macht
Jouw wil zal en moet geschieden
Verdomme gedaan ik kan’t niet meer aan…