Passie,
Jouw lichaam zo volmaakt.
Glijdt zacht onder mijn hand.
Elk gevoel in mij is ontwaakt.
Mijn zinnen staan in brand.
Twee mensen zoeken elkaar.
Op de drempel van liefde en wellust.
Lichamen strelen, vinden elkaar.
Intens worden deze geblust.
Vonken spatten in een vurige vulkaan.
Ik kus je ronde borsten je buik je gezicht.
Totdat…
De stilte van dit uur
voert mij weg uit het heden,
Als in de verte ik tuur
hoor ik stemmen uit het verleden
Voor me zie ik mijn jeugd
Daarachter loopt de realiteit
Ik zie vergane vreugd
Waar is hij gebleven die tijd
Ik zie een groene weide
Wij beiden hand in hand
Hoor nog wat wij toen zeiden
Voel onze sterke band
Toch is die gebroken…
Een prachtige zonnestraal zacht als fluweel
schijnt helder door het zachtgroene woud.
Over akkers en land op een zonneprieel
het begin van de dag het lijkt zo vertrouwd.
Maar sta er eens bij stil en kijk om je heen
er is een nieuwe dag die wordt geboren.
Het licht is gekomen de donkerheid verdween
je kunt zien en loopt niet meer verloren.…
Geluid leidt door mijn oren
Je woorden verstoren
Alles dat wat eens was
Verdoven als dodelijk gas
Alles wat ik ooit had gedacht
Dat wat ik ooit verwacht
Smelt weg in mijn geest
Niets is meer zoals het is geweest…
Je staat daar in de regen
de maan streelt je gezicht.
Jij die eens kruiste mijn wegen
voor jou ben ik gezwicht.
Je kijkt me liefdevol aan
de regen glinstert in je haar.
Als ik jou daar zo zie staan
dan weet ik we horen bij elkaar.
Je glimlacht en neemt mijn hand.
Je drukt je lichaam tegen me aan.
We lopen samen over het strand
in het…
Ik zag de korenbloemen wuiven
in de jeugd van mijn bestaan.
Ik zag bloesems appels druiven
waar is die tijd toch heengegaan.
Het groen is bijna vervaagd
langzaam verkleurt het blad.
Aan de stam wordt al gezaagd
de beste tijd heb ik gehad.
Nu kan ik slechts nog dromen
van alles wat ooit eens was.
Niets kan nog terug komen
vergeelt het…
Grauw en grijs is de ochtend
een sluier mist bedekt het land.
Een aanblik die wel went
als je in het niets bent verzand.
Maar je hoopt op de middag
met al zijn zonnestralen.
Op dat sprankje licht
dat je ooit uit het niets zal halen.…
Aan de oever van mijn leven
ebt de zee langzaam weg.
Alle kracht aan mij gegeven
vervaagd in woorden die ik zeg.
Ik breng mijn laatste dagen naar jou
en als de tijd ze heeft vermalen.
Zijn woorden die ik nog zeggen wou
de tol die ik moet betalen.…
Ik breng mijn hart naar jou
Alleen aan jou wil ik het geven
Omdat ik heel veel van je hou
Meer nog dan mijn eigen leven
Jij die er altijd voor me bent
Die steun biedt in mijn leven
Alle dingen van me kent
Hebt altijd alles aan mij gegeven
Woorden kunnen niet uitleggen
Hoeveel ik van je hou
Mijn mond kan alleen maar zeggen
Schat ik hou…
Grauw en grijs is de ochtend
Een sluier mist bedekt het land
Een aanblik die wel went
Als je in het niets bent verzand
Maar je hoopt op de middag
Met al zijn zonnestralen
Op dat sprankje licht
Dat je ooit uit het niets zal halen.…
0
Bezig met laden