Alle inzendingen van Ton+Nieuwdorp

Verkrampt Als een dode Spert zij met nietsontziende blik Haar ogen open: Angst, die als de vorst Regeert. En gezeten op haar hoge troon Niet naar beneden durft te kijken. Koud is het daar, en leeg En stil. Mijn roepen hoort zij niet. Er is een weg, die - ook al is zij steil en diep - Leidt naar vrijheid en naar vrede En geluk. Zij ziet…