Alle inzendingen van Uitdewaard

De dag gaat weer in dronkenschap ten onder. Alles wijkt van waar ik loop. Niets houdt meer zijn vaste vormen, verandert zich, verkleint, vergroot. Muren wijken, niks gaat meer vanzelf. Deuren sluiten, geopend tot de helft. Gesprekken gaan aan mij voorbij. Ik weet niet meer wat je zei. Plafonds en vloeren golven op en neer. 'k Zoek mijn…

Hazen rennen ondoordacht de snelweg op waar het einde wacht. Daar slaat voor hen het laatste uur. Dat is de wet der natuur. Want nauw'lijks een poot op het asfalt gezet worden ze door een auto geplet. Ik bezing de natuur, ik bezing de natuur, ik bezing de natuur...lijk. Varkens worden vetgemest, maar krijgen één voor één de pest. Zo slaat…

Ik heb geen klantenkaart, ik heb geen zegeltje gespaard, ik heb geen wikkeltjes vergaard, geen bonuspunt maar zelfs gehaald. Als ik straks dan in Gods winkel kom en ik reken bij de kassa af, heb ik misschien nog een flessenbon en gaat er hopelijk iets van de prijs af. Misschien heb ik kans op korting omdat de hemel zoveel jaar bestaat,…

Heeft God een fout gemaakt, heeft hij zich menselijkerwijs vergist door op de 6e dag de mens te schapen en gedacht:"Ik kap ermee, dit wordt niks?" Wij zijn misschien wel zijn gelijkenis, maar dan wel heel erg miserabel, want in alles gaat de mensheid mis. Het beste had hij zich kunnen verslapen. Dan waren wij er niet geweest, was zijn…

Dagelijks zit hij langs de weg te kijken naar auto's die passeren, met grote ogen van verwondering. Regen, sneeuw en wind kunnen hem niet deren. Hij zit daar en hij kijkt naar elke auto die voorbij rijdt. Plotseling klapt hij in zijn handen en grijnst met ontblote tanden. Want hij zag God zojuist voorbijgaan met achteloos een arm uit het…

Onze Vader die in de hemelen zijt? We strijden in uw naam, want wij zijn uitverkoren, of u het wilt of niet, want wij maken zelf wel uit wat de hemel en wat de hel is. En vergeeft u ons onze schulden ook maar niet en zeker niet die van onze schuldenaren, want die hebben het er zelf naar gemaakt en dat vechten we onderling wel uit. En u hoeft…

De virusaanval heeft zich ingezet en probeert met geweld mijn harde schijf via alle openstaande poorten aan te vallen. Maar ik zal mij verweren, vechten tegen de infectiebronnen: het ongenuanceerd geroddel van de straat. Ik hoop dat ik van deze wormen vrij blijf, het Trojaanse paard op tijd ontdek en immuun blijf voor het kwaad. Ik zal…

Hij liep alleen op straat. Er school in hem geen kwaad. Hij genoot van de zomerzon van de vogels op het dak, de bloemen op het balkon en groette met gulle lach. Fluitend liep hij om de hoek, nietsvermoedend langs een groep van wel zes of zeven man groot. Hij zei: "Dag", en dat was verkeerd. Ze sloegen en trapten hem dood. Wij keken toe…

Er kwam een bus de hoek omscheuren juist toen iemand op een fiets passeerde, de tram langzaam in beweging kwam en een man zijn auto fout parkeerde. Dit, terwijl een mevrouw haar kinderwagen even inhield voor een in-line skater en een bejaarde in een scootmobiel zich aan een winkelwagentje blesseerde doordat de pizzabode op zijn brommer-…

Gisteravond ben je langsgekomen. Stil kwam je naderbij, ging je naast me zitten, ik hoorde wat je zei. Maar ik begreep je woorden niet. Je fluisterde een andere taal. Licht was je stem, ijl, broos als kant. 't Klonk als een lied- vielen hier en nu ineen- fonkelende sterren in het gras; schitterend dat je er was. En net zo licht en…

Soms wenste ik wel eens met God te kunnen mailen, met hem te msn-en of een sms-je sturen, on-line met Hem een spelletje te kunnen spelen. Het hoeft geen mensenleven lang te duren en wat mij betreft mag Hij ook winnen; 'k Zou dan wel weer overnieuw willen beginnen. Maar de rollen zijn bepaald. Hij is 't die met ons speelt het spel dat nooit…

Gelakt haar nagels, gekamd haar haren, geblost haar wangen en gestift haar lippen. Mooi om te zien, zon in het water, verleidelijk wezen, zo volmaakt. En onder dat chroom afgunst en jalouzie, een sluipend bederf, een rottende hoop, wandelend graf, verachtelijk ding.…

De zomer is voorbij. De herfst is aangebroken. Ze merkt het aan haar lijf; de stijfheid van haar knoken. Soms wil de zon nog even schijnen. De warmte voelt weldadig aan. Voor even zal de kou verdwijnen, maar langzaam sluipt in haar bestaan de winter haast onmerkbaar binnen, knaagt de tijd zich ongestoord verder in haar voort, slaat gaten…

Oranje is weer op de buis. Daarvoor moet alles wijken. Voor dagen is er drank en chips in huis, want we zullen kijken. Nederland is nu al kampioen, daarvan zijn wij overtuigd. Dat zingt het supporterslegioen; vaders, moeders, kinderen en voetbaltuig. Er is nog geen bal gespeeld, maar geen land kan ons verslaan. Straten, huizen zijn versierd…

Het tuinpad van mijn vader, kaarsrecht aangelegd en aangeharkt. Daarlangs moet ik alle dagen, maar liever loop ik in een park. Daar kan ik linksom gaan, of rechts, een grasveld oversteken, zomaar ergens afslaan, langs het bord: "Verboden te betreden". Nog liever ga ik onbegane wegen, zwervend zoeken naar mijn pad, Vantevoren niet kunnen…

In 't niemandsland daar is 't stil. Daar is geen licht, geen duisternis, daar is geen wens, daar is geen wil, daar is geen bezit, daar is geen gemis. In 't niemandsland daar is 't stil, geen vrede, geen oorlog, evenwicht. Daar is geen hemel, daar is geen hel, geen God, geen duivel, niemand in 't spel. In 't niemandsland daar is 't…

Tijd kreeg door jou een andere dimensie. ruimte was ineens niet meer. kleuren schitterden op paletten. de wereld ging in mij te keer. Er was geen onder en geen boven, geen zinnen, taal noch teken, geen hemel noch een hel. alles was verschoven Net als in den beginne, toen alles woest en ledig was. men nog moest verzinnen welk woord bij…

Ik wandel in de bergen langs steile rotsen, diepe kloven, maar immer over 't gebaande pad door vad'ren uitgesleten, door velen reeds betreden, zoek ik naar boven en beneden, turend op de rand: het gat waarachter werk'lijk dingen zich verbergen en ik mijn bedoelingen kan zeggen: te moeilijk is het om iets bloot te leggen.…

Ik weet niet wat het is, maar ze grijpt me bij de keel, heeft mij in haar macht en drukt mij met de neus op feiten die niet zijn; Opent mij de ogen, dwingt mij te kijken naar jou zoals ik je nooit gezien heb. Zo barst ik uit 't harnas waarin ik zat gekluisterd, mij niet kon bewegen, amper nog kon ademhalen. Ontaard ik van mijn vast omhulsel…