Alle inzendingen van Wiebe+IJsinga

In den beginne schiep God hemel en aarde en iets ertussen.…

Donkerbruin gekleed zoals een blad dat verdort ben ik er klaar voor.…

Wat zal ik nog doen nu mijn kruit verschoten is, elke maagd gebruikt?…

De heetste tranen aan mijn graf Huilt hij die zielsveel om mij gaf, Want ik kan níet meer met hem uit, Hij mist mij zo en jankt heel luid. Iedere dag komt hij bij mij, Wil bij mij zijn, steeds dichter bij. Dan klinkt mijn stem vanuit de grond, Hij hoort het echt, alsof 'k bestond: "Och jongen lief, jij bent zo braaf, Maar hou toch op…

Als het water stijgt zie het meisje dat op schoot kruipt dat straks zelf een schoot krijgt die begeert. Nu het tij keert luister naar haar kindje dat oefent met haar stem. Ssj! zegt de moeder die straks een oude vrouw is die prevelt zonder Hem. En ook ik zal haar keurig ruimen ver voor zij eeuwig zwijgt.…

In een tijd dat niemand rijk was gaf opa mij een kleurboekje en een doosje kleurpotloden met scherpe puntjes. Kijk Dicky, zeiden tante en oma, wat een mooie plaatjes. Ga ze maar kleuren, maar wel goed tussen de lijntjes. Tante deed of zij buiten de lijntjes kraste. Dat zou lelijk zijn, begreep ik. En die puntjes, ja die zouden er zeker…

'Toch jammer, die schoenen waren net nieuw', zei mijn vader, niet lang voordat hij stierf. Ik gaf daarop geen antwoord, want een prater was hij niet. Men vindt dat ik lijd aan een lekkende hartklep. Ik bemerk evenwel bij mijzelf hieromtrent eerder vrede dan vrees. Daarbij heb ik goed de pest in: mijn mooie mobiel is gejat.…

Wekenoude bloem, geen minuut naar gekeken. Naast de roos, helaas.…

Niet ongelijk kleine meisjes die oefenen met hun stem - ssj! zegt hun moeder - die oude vrouwen worden die prevelen zonder gehoor. Dichters verstommen, bijna gelijk het jongetje dat rondkijkt op schoot, dat een oude man wordt die wacht. Dichters verstommen gelijk de eerste schreeuw, de Meezingmatthäus en het eindapplaus. Dichters…