Zij had de gang van een bezetene,
badplaats, midden februari:
zo schijnbaar onbedacht
'Ben ik iets kwijt? Nee, daar...'
snelde zij langs halfverholen
eet- en drinkgelegenheden.
Een vreselijk dunne man
hield haar staande met plotseling
geheven brauwen.
Om hem direct op zijn gemak te stellen
had zij een horloge moeten dragen
en niet gedreven…
Wanneer vind ik een fietsenstalling
met een fijngebouwde stallingsknecht
die daar eigenlijk niet past,
mij zegt dat hij dit werk alleen maar doet
omdat zijn vader leverklachten heeft
en zijn moeder rouwt?
Haar andere kind is precies die dag,
mijn halve leven lang geleden,
met slaapzak en een fibertentje achterop
vertrokken voor een weekendje…