Alle inzendingen van Willem+van+Toorn

Je wilt dat ik terug ben en je zacht uitkleed in bed en in je kom en om je heen slaap later. Goed dan. Het is hier treurig. Straten zonder een voetstap, een zwart net tussen de blinde huizen.…

Bevend van liefde ingepakt, toilettas, ondergoed, de pil, bikini's ook, condooms, ik kende hem zo kort, zomerjurken, iPod, mobiel met beltegoed en opgeladen, nieuwe rode schoenen voor dansen in het okeren hotel aan de folderblauwe zee. Hij was er niet.…

Klankverwantschappen zijn iets heel geheimzinnigs, we weten allemaal dat ‘bereik’ niet alleen door die ‘ei’ familie moet zijn van ‘eindeloos’, maar toch werkt het welzo. Zo ontstaat het netwerk dat het gedicht ook is. De wonderlijke mengeling van een mededeling en de manier waarop die zich voor wenst te doen.…

Is dit nog wel een tuin? Wat moet ik met deze pagode zonder goden, obelisk die slechts zichzelf gedenkt, een niks met niks verbindende brug uit Tibet. Vijvers waar je ook kijkt. Wolken erin maar van een mens geen spiegelbeeld. Ik buig mij over leegte. Een jachthuis waar nooit een jager in woonde. Onzin. Vond ik je hier, was je een herderin…

Zwevend achter de ruit zijn wij in onze slaapkamer vissen in lamplichtwater, kleden ons schichtig uit. Betasten angstig het lichaam, buiken, ruggen en benen: nog niets gebeurd. Behoedzaam durven wij ons weer te kleden. Op een avond, vroeger of later, als we ons lichaam zien is het zover: vinnen, water- vingers. De eerste kieuw. ---…

Vanmorgen zag ik Van der Z in zijn Mercedes Op het plein staan wachten voor het stoplicht. Stak mijn hand op, maar geen teken van leven. Vreemd, ik keek toch recht in zijn gezicht. Daarna bedacht ik dat hij al weet ik hoe lang dood is, van de weg geraakt bij regen en dat ik geen gevolg had gegeven aan de uitnodiging het cremeren bij te wonen…