Hij voelde zich veilig in zijn woede:
als iemand die zich op een mooie dag
onderdompelt in een warme tuin.
(De wind kamt de heg
liefdevol in model, kinderstemmen klinken
alsof ze verpakt zijn in watten van zonlicht
en ver weg.)
Niemand kon hem meer iets doen:
hij had alles zelf als vernield.
-------------------------------------------…
Vrouwen die schreeuwend als pauwen
doe-het-zelfkasten in elkaar kleunen
terwijl huishoudelijke apparaten met een geraas of er een
lawine naar beneden komt
schoon wasgoed de kamer in katapulteren:
dat alles is niet prettig.
Liever zanderige eilanden, geel oplichtend in de zon,
waarboven meeuwen uitwaaieren als een weerspiegeling van de school…
Rock-'n-roll is here to stay!
O jee, we veranderen
in reizigers. Met een zwak
voor luitmuziek: sssst!
wind in riet. We houden nu het meest
van zaken die je nauwelijks hoort of ziet.
Fragielpotig waden we – omdat het moet. Het water
troost. Ondiep. Onze rok.
hebben we hoog opgetrokken.…