De wind waait door mijn haar.
Niet in het echt,
maar in mijn hoofd
wandel ik door het herfstbos,
geniet van een dutje in het groene gras
en
ruik bloemengeuren.
In gedachten
tel ik de sterren,
ontdek de mooiste dieren in de wolken
en
zie de zonsondergang op het strand.
In mij kan ik alles wat ik nu niet kan.…
Late herfstdag en
luid gesnater over lekker hapjes,
middagdutje, mooie uitstapjes.
Plots stilte.
Enkel nog beeld, want
allen zijn gevlogen richting het hoge blauw.
Kijk die vogellijfjes uitgestrooid, net als
pepernoten in de lucht.…
Het is een chaos in mijn hoofd van
woorden buitelend over elkaar heen
op zoek naar volgorde
een begin een eind
wat is zijn
slechts elementen van taal
los zand verstoven in
de eindeloze wereld van gedachten…
zonder vooraankondiging
wordt de tuin bediend
bloemen buigen voor eigen leven
verduren de kracht van het helse hemelwater
vol verlangen wachtend
om zich weer op te richten
na deze zwaarvallende maaltijd…
Je kruipt met haar weg
op de bank
zij
op jouw schoot
geborgen
jij
je arm om haar tengere lijf
veilig
beeld spreekt voor zich
mijn papa
mijn dochter
ontroerend moment van
twee eenheid.…
Koel en donker is de avond.
Vanuit het niets komen ze tevoorschijn
de naakten en behuisden.
Een voor een
glijden zij hun trage dans
schijnbaar zonder maat,
zonder doel.
Voor het eerste zonlicht
weer opgegaan in de natuur,
slechts glinstersporen achterlatend
als teken van bestaan.…
0
Bezig met laden