De oude dronkeman
Zwalkte gracieus
Als een hertog
Uit een ver verleden
Die zichzelf verloren is
De stad
Had hem aangelokt
En opgeslokt
En hij begrijpt niet meer
wat hij ziet
hij ziet niet meer
wat hij vroeger belangrijk vond
en wie hij vroeger was
is hij vergeten
temidden van het vuilnis
kijkt hij naar de wolken
gefascineerd
alles…
Ik voel de ruimte
Om me heen
Spreid mijn armen
Draai rond en rond
Ik lig in het gras
Kijk naar de wolken
Kijk naar de sterren
Kijk diep in mezelf
En zie
De vreugde der vrijheid…
Het is stil in mij vanbinnen.
Ontroerd kijk ik naar jou...
Je broze lippen wit in je bleke gezicht.
Je tere handen beven niet meer.
Weg is die verlangende blik in je ogen.
Ik voel je liefde in en rondom mij,
je allesoverheersende liefde.
Ze is niet voor altijd voorbij,
zij blijft voor eeuwig...
Je hebt haar gekoesterd
tot het bittere…
De straten zijn donker,
evenals de voetstappen die
hard rennen door de straten
van de wijk.
Griezelig zijn de contouren,
die opduiken op plaatsen waar
je ze niet verwacht met een even
sinister gemompel.
Platgedrukt tegen de muur,
ontloop ik het gemompel met
een bang hart en helemaal alleen
raap ik de moed op die viel.
Veleden week…
een wereld vol vertrouwen
is een wereld vol geluk
een wereld vol berouwen
is een wereld lelijk en stuk
een wereld vol vertrouwen
dat geeft de mensen hoop
met liefde en vertrouwen
kun je een hele hoop
een wereld vol vertrouwen
dat is pas perfect
als een wereld zonder rouwen
je vrede en liefde wekt…
Laat me achter en ga weg
Mijn verdriet zal verdrinken
En bezinken
Op de bodem van je bloed
Want niemand is als jij
Je hoeft het niet te weten
Zal je wel vergeten
Als het moet…