Nog 5 minuten. Ik staar naar de grote stationsklok en volg de wijzer per seconde. Vijf minuten duren lang als je tot het puntje van je neus in een sjaal gewikkeld bent, en een ijzige kou in je kuiten bijt. Geen hoek in de buurt om de snijdende wind te misleiden. Ik vouw mijn jas om mijn benen, en sta er nu bij alsof ik naar het toilet moet. Het kan…
ik hunker naar de warmte
de kilte brengt riltekens
op lichaam en geest
de winter duurt nu al jaren
ik slik mijn gevoelens weg
om de verkilling niet te voelen
ondanks de slechtnieuwsberichten
het sarcastische schrijven dat de tijd
weer geen tijd voor me had
telkens opgeschoven worden naar later
het slot blijft vastgevroren
achter de…
de landloper op straat
met introverte ogen onder het hemeldak
wakker geschud door een hanepoot
van de spin
werkend aan een toekomstweb
ochtendboodschap voor hem
hang niet af van één streng
die levensbedreigend is
als het doorgeknipt wordt…
zonder jou
zijn er momenten
dat de pijn mijn reflectie doorboort
mijn gevoelens boven me uitstijgen
ik streef
zonder hersenen
maar met een rikketik
dat het lichaam verlaten heeft
wat een pijnlijke scheiding is…
ik wandel langs de graven
alleen
de drukte voorbij van
de eendagsvliegen
ik voel me verbonden
met de overkant
waar er rust is
niemand me opjaagt
waar is mijn hart
dat geloofde in vriendschap
voor het leven
nu omgeven door een zwarte kleur
de nacht valt vroeg binnen
ik verdwijn als een stip
in de duisternis
mijn ogen vallen toe…