Maak met jouw
woorden
dat kind niet in mij los.
Ik wil toch niet terug
naar klein en bang.
Huil niet voor mij
ik zie je ogen
bewegen
je lippen verbijten de zinnen
maar je raakt me
met de woorden
alleen
hoor ik niet wat je zegt.
Ik kan alleen maar zien
een angstig kind
in jouw ogen
dat verloren heeft.
Wil je nu eens echt
met mij praten…
Zo bezig om makkelijk
uit moeilijk te halen.
Zoetjes wordt er weer
een nacht weg gekust.
Nimmer ontrouw aan geloven,
bracht stilte als kameraad.
Haar vingers
ontsleutelen
de woorden bij de voordeur
en een klinkslag geleden
de nagalm zo diep van binnen.
Nooit meer wetend
hoe te beginnen.
Zij is het die de deur achter zich dicht trekt.…