Alle inzendingen van evi+verrijcken

verveling zijn de mannetjes in onze kop die even de macht overnemen jou laten rusten dan wederom verder bewegen en glimlachen -wetend idioten…

in de duisternis denk ik terug aan het moment dat ik wist hoeveel ik van je hield in het licht zie ik jou en dan een moment weet ik terug dat ik van je hou…

achterlaten die korrel van zand wegstromend met mijn verleden tot een ander’ zand korrel me terug en wederom een verleden creëert op haar beurt zal deze moeten voelen en achterlaten…

in een kamer met rook bedoezeld schrijf ik neer wat ik niet zeggen kan wijn en mezelf raken elkaar momentaan woorden gerangschikt tot een bereik van niets…

Het geloof in leven ebt weg komt soms terug ergens vaag De zee die telkens weer zich elke dag herhaalt nergens vaag maar met een ritme mijn geloof wordt een tempel een dans die nooit voorbij gaat maar zich steeds herhaalt…