Scheuren in het asfalt
Aan het einde van de straat.
Er is geen weg naar voren meer,
Slechts een die naar achteren gaat.
Liever nog dan terug te lopen,
Blijf ik even staan,
Maar kijkend in de leegte voor mij
Besluit ik toch maar terug te gaan.…
Voorbijgegaan is het tij,
Dat begon toen ik hier kwam.
Eb werd vloed en toen weer eb
ik sta hier al zo lang.
Starend in de Golven,
Waarschijnlijk zonder zin,
Wacht ik tot dit tij vergaat
En weer opnieuw begint.…
Ik blijf naar je kijken, tot mijn ogen niets meer zien
Tot de wereld is gehuld in duisternis.
Tot zon niet meer boven de zee zal reiken,
tot die tijd blijf ik naar je kijken.
Ik zal naar je luisteren, tot mijn oren niets meer horen,
tot ik door een oorverdovend kabaal mijn gehoor heb verloren.
Tot niemand meer kan fluisteren,
tot die tijd…
0
Bezig met laden