Alle inzendingen van i.broeckx

¨Meneer¨ zeg ik dan gewoonlijk, haast aarzelend, vleiend en op hulpbehoevende toon tegen een van die jongemannen die in een van die zaken die hun gigantische assortiment voor de verkoop breed wensen uit te stallen. De heren studenten of scholieren zijn dan meestal doende met vakkenvullen, opstapelen of andere onduidelijke werkzaamheden. ¨Meneer¨…

Ik vaar op het ondeugdelijke en onbetrouwbare kompas van mijn wankele geheugen als ik mij vaag het lied uit dat verre jaar herinner en zachtjes, voor mij uit, in het luchtledige, de melodie herhaal en als een welhaast ongrijpbare vluchtige melodie probeer te zingen; ¨Listen to the ocean. Echos of a million seashells¨ Wanneer is het geweest?…

De prachtige, zeegroene en compacte radio, een sieraad voor mijn interieur, met een gewicht van niet meer dan twee pakken suiker, kreeg ik uiteraard zonder veel moeite aan de praat. En zoals trotse en zeer liefdevolle ouders de eerste kreetjes en gestamelde woordjes van hun kind opgetogen en verrast vernemen, weerklonken uit het apparaat spoedig…

In de spaarzame en onbeduidende begroeiing in een strook naast het fietspad dat de Spoorlaan flankeert stond ik opnieuw te wankelen op mijn benen. Vele attente en uiterst zorgzame voorbijgangers hadden de gevaarlijke lus van metaal of ander mij onbekend materiaal opgemerkt met hun scherpe blikken en zij waren zo vriendelijk mij erop te attenderen.…

Aan de horizon verrijzen sinds jaar en dag de beide hoge woontorens. Wilde men de stad ondanks alles tot de metropool omtoveren die deze ondanks alles nooit zou worden? Hoe het ook zij, de hoogbouw vormt als het ware een uitnodiging voor de wanhopigen die de dood niet schuwen of vrezen, maar die deze daarentegen verwelkomen.....…

We ontmoetten elkaar vóór het Wijkcentrum; in vroegere jaren het toneel van mijn nutteloze, nodeloze en bij voortduring onbetaalde werkzaamheden. De vrijwilligers en de beroepskrachten waren er jarenlang in- en uitgevlogen als duiven in en uit een duiventil. Alle contracten waren vluchtig, onbestendig en onbetrouwbaar gebleken. De cirkelvormige verdiepingen…

Het was geen gemakkelijke opgave de vele standaarden, voorzien van de talloze kaarten, bestemd voor liefdesverklaringen en om kracht bij te zetten aan verjaardagen met ¨vrouw en macht¨ - als ik het zo kan zeggen - vanuit de openstaande deur van de winkel naar buiten te slepen, maar de ijverige meisjes slaagden erin. De overvloed van kaarten met…

In het Wijkcentrum hadden de jonge, optimistische en stralende studenten rap en snel met vlugge vingers de papieren doorgebladerd. Ze krabbelden fluks de meest noodzakelijke gegevens op een vodje papier ten behoeve van de jaarlijkse belastingopgave. Moeizaam voortstrompelend aanvaardde ik tenslotte de weg naar huis. In het Westerpark speelden kinderen…

De liefdevolle en uiterst toegewijde verpleegkundige, volledig tot zijn taken bereid, in staat en berekend, droeg op zijn rechterarm vele kleurrijke en uitbundige tattoos, eens door een would-be of pseudo-artiest dan wel kunstenaar aangebracht. De romantisch aandoende voorstellingen die hem veel pijn hadden gekost en waarvoor hij een hoge prijs had…

In het fameuze Sprookjespark ¨De Efteling´, een attractiepark dat in de lange jaren van haar bestaan zeer velen heeft kunnen inspireren en bekoren door de wonderlijke verbeelding die men hier heeft vormgegeven en verwerkelijkt, bevindt zich als vanouds de Lange Jan, de schilderachtige en koddige figuur, bekroond door het mallotige hoofd. Mijn zeer…

Men hoeft vanzelfsprekend nauwelijks bezorgd te zijn over de vraag of men in de KPN-winkel in de Heuvelstraat beschikt over telefoons. Achter in de zaak staan ze keurig opgesteld. Het zijn diverse typen die zeker allemaal zullen voldoen en hun functies naar behoren en tot tevredenheid zullen vervullen, zoals men naar analogie mag verwachten van verschillende…

Jaren na dato passeerde ik nog eens de witte stenen kubus van de villa aan de Hilvarenbeekseweg. Oneindig lang geleden ben ik daarnaar toe gefietst onder de trouwe begeleiding en bescherming van vader in avondlijke of nachtelijke uren. Ik droeg de zelfgemaakte jurk van dunne, doorzichtige voile-stof. De kou van december doordrong mij tot op het bot.…

In de apotheek, waar de cosmetica - bestemd voor de optimistische en voortvarende jongedames dan wel voor de sombere en vertwijfelde ouderen - keurig staan opgesteld, trof ik een dame die de uitstraling bezat van een Mariabeeld of Madonna, met de soms gewraakte hoofddoek om haar hoofd. Zij kwam welwillend tegemoet aan mijn verzoek om de noodzakelijke…

Vaders encyclopedie, zijn trotse en dierbare bezit - een pronkstuk en bewijsstuk van de cultuur, wetenschappen en filosofische verworvenheden die hij zozeer vereerde als de verovering op barbarij en onmenselijkheid - stond in mijn ouderlijk huis als vanouds op de plank die ondersteund werd door de loodgrijze ijzeren krullen. Als vijfjarige bladerde…

Terugkerend van de Westermarkt via de mij vertrouwde route - die een vaste routine werd na lange jaren en die een vaste plaats heeft verworven in mijn brein en erin gegraveerd is als een inscriptie in een voorhistorische munt - trof ik op een zitplaats naast die van mij een tas aan van lichtbruin glanzend leer met raadselachtige inhoud. Ik had vanzelfsprekend…

De kerstboom was zoals overal alomtegenwoordig. In de grote eetzaal van Huize De Heikant aanschouwden we een plaquette met popperige, feeërieke huisjes en een kerststal met de zozeer traditionele figuren in koninklijke en elegante kledij en een koddige en ietwat mallotig aandoende kerstman verwelkomde ons. Kleurig licht sierde de zaal. Op de tafeltjes…

Kapsalon Avant Garde neemt te midden van de Tilburgse kapsalons zeker niet de meest prominente plaats in. Integendeel: het lijkt erop of de kappers, verspreid over de stad, overal te vinden zijn en meer dan voldoende aan de verlangens van de bevolking tegemoetkomen. Ze hebben zich ogenschijnlijk verspreid en vermenigvuldigd als een woekerend gezwel…

Het leerboek had een okergele kaft en droeg de titel ¨In Deutschen Landen". Ik was veertien jaar oud en de studie van de Duitse taal stond me tegen. Het liefst had ik het studieboek met het oud papier meegegeven. Ik weigerde als een paard dat hardnekkig aarzelt en steigert voor de barrage en dat er tenslotte niet in slaagt de sprong te wagen. Het…

Toen ik lang geleden de poort van het schoolgebouw voorgoed dichtsloeg en toen mijn schooljaren voorbij waren, was er nog het brede, statige bouwwerk dat de school op de huidige dag onderdak verleent en dat ik vandaag passeer. Enkele merkwaardige maar originele stalen kunstwerken markeren nu de gevel van het gebouw; kronkelige objecten die wellicht…

Op het Smarius-terrein aan de Ringbaan Oost gaat men ook bouwen. Het is vlak bij de rotonde en bij de Ringbaan waar het verkeer bij dag en nacht in dubbele rijen voortraast en aanstormt. Ook het draaiende en verlaten huis dat de ergernis en zelfs de jaloezie van sommige Tilburgers teweeg pleegt te brengen, ligt in de omgeving van de nieuwbouw. Eens…

Ze is een winterkind. De tiende december van dat verre jaar heeft ons haar gebracht en zij werd onze kameraad en metgezel voor het leven. De das die ik voor haar breide uit zeegroene en witte wol, een cadeau voor haar verjaardag, rolde op de feestelijke dag als een soepele.lenige slang uit het cadeaupapier dat er omheen zat. En ook de witte beker…

Wankelend op mijn benen, maar steunend op de solide wandelstok stond ik te wachten op mijn taxi voor de terugweg aan de Spoorlaan. Op de heenweg was ik ons fraaie stationsgebouw voorzien van het befaamde kroepoekdak gepasseerd waaronder de kapitale witte letters die de naam vermelden van mijn armzalige maar zozeer geliefde geboortestad Tilburg! En…

De dunne, mintgroene schijfjes, die men ten onrechte de benaming genius verleende, zullen na vijftig lange jaren niet langer mijn halfblinde ogen bezetten. Ik heb moeten turen in het rode schijnsel van een vernuftig geconstrueerde machine met mijn oude halfblinde ogen die overhuifd en bij wijze van spreken nog net niet overweldigd worden door de…

We dwaalden haast aarzelend wat rond in de riante boekwinkel waarin in een overweldigende overvloed van werken op het gebied van literatuur, filosofie en nog veel meer ligt opgetast zodat de zaak haast uit haar voegen barst. Mijn leesgrage en erudiete vriendin liet haar blikken verlangend rusten op een thriller en zag deze in en ik begreep goed dat…

Waar eens onze school was, en de kleine kerk, en de gymzaal en het patronaatsgebouw zich bevonden, lag ook een klein perceel dat mijn goede en trouwe zus ´Het land van meneer Brouwer¨ placht te noemen Het lag ergens verborgen en verscholen in een uithoek achter de genoemde bebouwing en er groeiden wat gewassen die meneer Brouwer, onze buurman en de…

Een patroon van wolken in diverse grijs- en blauwtinten bezet de hemel aan mijn venster en tekent zich daar af. Vogels nemen plaats op de hoge, kale, zwarte takken van de berkenboom. Ze zijn teruggekeerd. De strakke rijen van de narcissen geven opnieuw acte de présence en de prachtige bloemen met hun maïsgele en citroengele kopjes verheffen zich…

Als je met de bus van Arriva De Heuvel passeert, zie je rechts het beeld van de negentiende-eeuwse koning Willem II in zijn elegante kledij, de man die onze stad om onbegrijpelijke en mysterieuze redenen zozeer liefhad. Hij wordt omringd door vermoedelijk bronzen beelden van vier maagden. Aan de linkerzijde tref je de Heuvelse Kerk aan met frontaal…

De negentiende eeuw ontrolde zich zoals de mensengeschiedenis zich ontrolt. Met onder meer de onstuimige Franse Revolutie. Slechts enkele kunstenaars, geleerden, staatslieden en filosofen - van wie de indrukwekkende portretten prijken in het geïllustreerde boekwerk - domineerden met hun onvergelijkelijke genie de eeuw: Baudelaire, Kant, Disraeli,…

Oom Wim uit Rotterdam was een charmante vrijgezel die ons af en toe bezocht. Ik moet wel zeggen dat het dan feest was want oom Wim ging steevast met ons, kinderen nog, knutselen We maakten dan een kleurrijke vlieger. Eerst moest een raamwerk gemaakt worden van dunne latjes. Daarop werd dan het prachtige, kleurige papier gespannen. Tenslotte kon de…

De danszaal lag enigszins afzijdig van de Korvelseweg. Je moest een binnenplaats oversteken om deze te bereiken. Ik was achtentwintig. In mijn rozerode jurk was ik zeker nog een schoonheid maar met de hoge plateauzolen kon ik bezwaarlijk door de bocht komen tijdens de foxtrot. Simon nam me echter in zijn armen en walste eindeloos Éngels met me. Later…