Alle inzendingen van i.broeckx

De maand maart die men in het Frans ¨Mars¨noemt heeft men vermoedelijk genoemd naar de Romeinse oorlogsgod. Zij kondigt het voorjaar al aan zoals ze ook jouw dood aankondigde De lente van dat jaar mocht je niet meer beleven En op die momenten van het fatale afscheid sprak ik je nog, vader! over de Strabrechtse Heide, purper in de zomer, die we…

Zo herinner ik me eveneens de lieflijke Volendammer pop die we cadeau kregen bij de¨Lassie¨ rijst en die een kanten mutsje droeg en een zwarte wollen rok met daaronder een kleurige, gestreepte onderrok. De pop vormt een icoon uit mijn verre, onvergetelijke jeugdjaren evenals de kleine plastic velocipède, het fietsje dat we aantroffen in de grote kartonnen…

Het was een mooie wollen sjaal met rode, witte en zwarte vlakken die ik mijn beste vriendin geschonken heb. Het was of deze, symbolisch beschouwd, de warmte verving of evenaarde die mijn oude en zozeer geschonden hart niet meer kan leveren. Ergens moet echter de sjaal zijn kwijtgeraakt of deze moet gestolen zijn op een van de wandeltochten die zij…

Oktober kan de wereld nog haast onverwacht verwennen op de valreep van het koudste seizoen. Eveneens onverwacht trof ik enige tijd geleden twee oude bekenden in Verzorgingshuis ¨Den Herdgang¨. De grote zaal, die rijkelijk en gezellig gemeubileerd is, kan meerdere doeleinden dienen. Mevrouw de verpleegkundige, die hier ook haar werkplek heeft gevonden…

En zo zaten we vaak bij je venster in je stoelen met flessengroene bekleding en met planten tussen ons in op een tafeltje die je altijd zorgvuldig koesterde en verzorgde. Vanuit de verte daalden bundels licht op ons neer. Werden deze ons gezonden om onze geest te verlichten bij de min of meer filosofische gesprekken die we voerden? Je doorstond…

De toren van de voormalige Lourdeskerk verheft zich hoog boven de lagere bebouwing in haar omgeving die van een later bouwjaar dateert. Ook deze kerk vormde eens een brandpunt van de Rooms-Katholieke cultus. Men moet kunnen houden van de hoge, oprijzende, roestbruine gevels in de omgeving van de oude toren die echter allerminst tot ieders verbeelding…

Het huis van tante en oom en van de beide nichtjes lag aan de Parallelweg en inderdaad evenwijdig aan het spoor.. Daar ging ik logeren. De vertrekken van het huis waren ruim maar ze ademden een zekere sombere atmosfeer. In de kelder stonden de weckflessen en daar was ook de schommel In de vroege morgen. in het divanbed,meende ik te horen dat oom Leo…

Beste lezers van mijn inzendingen Ondanks alles zal ik snel nieuwe teksten indienen Veel dank voor uw belangstelling Ineke Broeckx…

Het was mij nooit duidelijk geworden dat zij allen mij zozeer haatten, maar op een kwade dag sloten zij zich aaneen en keerden zij zich tegen mij op onvoorziene wijze. Het had gesneeuwd en op het schoolplein vielen zij mij aan en bekogelden zij mij met sneeuwballen. Het was allen tegen één. De bril viel van mijn gezicht en ik sloeg op de vlucht, weg…

Een aantal personen leest mijn bijdragen aan de site regelmatig. Helaas kan ik pas na 3 maart nieuwe teksten indienen door omstandigheden. Met veel dank voor de belangstelling, Ineke Broeckx…

Tegen het eind van november, wanneer de avondhemel donkerblauwe tinten aanneemt, kwamen Sinterklaas en zijn trouwe knecht Zwarte Piet in het land en dan kwam ik bij oma. In de achterkamer van haar grote huis koesterde zij vele fraaie tropische planten die hun oranje en roze bloei uitbundig ten toon spreidden. En als de onderwijzeres, die zij eens…

Het regende die dag en oma was uit gegaan zoals ze vaker deed. Vanuit het hoge raam op de eerste etage aan de straatzijde keek ik naar haar gestalte, gekleed in de winterjas en bekroond door de zwarte hoed na die langzaam uit het zicht verdween. Op die dag heeft ze de rollies meegebracht, althans ik gaf het speelgoed dat vandaag de dag nog altijd…

De heren, gekleed in de grijze kostuums die zo graag een dikke sigaar opstaken of een kneepje gaven in het achterwerk van de blonde secretaresses, zaten rond een tafel en verklaarden mij: wij moeten jou niet en: jij past niet binnen de cultuur van dit bureau. Negen jaar trouwe en volhardende diensten van mijn zijde waren aan dit decreet voorafgegaan…

In onze jeugdjaren verdienden onze voeten geen schoonheidsprijs. Een buurman die schoenmaker was had ons de hoge en onelegante Forma Natura schoenen aangemeten waarmee we niet voor de dag konden komen en geen goede beurt maakten te midden van onze klasgenoten Maar onze goede vader had een oplossing. En zo liepen we achter hem aan over de kokosmat en…

Niet ver van mijn ouderlijk huis bevond zich een klein parkje dat wij, heel toepasselijk, ons parkje noemden. Daar moet eens de kiosk gestaan hebben,zoals in die jaren mogelijk wel meer voorkwam Goddelijke en feestelijke klanken van orkesten en brassbands moeten weerklonken hebben in die contreien in ons kleine parkje dat toch bezwaarlijk kon wedijveren…

Men vroeg mij zwarte letters te lezen die op een groot wit scherm geprojecteerd waren. Mijn oude ogen lieten het afweten. In de verduisterde kamer waar de ingenieuze en vernuftige apparatuur staat opgesteld, product van een mijns inziens zozeer geniaal vernuft, legde ik mijn hoofd tegen de machine die rood en blauw licht toonde. Een kleine uitwas…

Men noemt het daar nu ´Molenzicht´. Met grote, witte letters is het vermeld op de gevel:´Molenzicht´. Het is bij de Broekhovenseweg, ook een decor uit onze jeugd, waar eens de wieken draaiden van de oude molen, die sinds lange jaren afgebroken is en tot het verre verleden behoort. Het is niet ver van het nu verlaten gebouw van Huishoudschool ´Mater…

En zo ging ik erop uit met mijn jeugdvriend Paul W. Hij woonde in een van de arbeidershuizen aan de andere zijde van het gangpad dat onze woningen scheidde. Aan de uiteinden daarvan bevonden zich de ronde stenen poorten. Het betekende een enorme schok ook voor buurtbewoners toen Pauls vader plotseling omviel als een oude boom bestemd voor de kap. Met…

Onze oma bewoonde een kamer op de eerste verdieping van het kapitale pand dat opa eens gehuurd had in de dertiger jaren na de economische crisis. Een naamplaatje van wit email met daarop de naam Broeckx-Schmitz in zwarte letters prijkte naast de solide houten voordeur. De dames V. waren oma's vriendinnen. Ze woonden aan de andere hoek van de straat…

Eens legden we de lange weg af via zusterstad Breda naar Vliegveld Seppe. Aldaar aanschouwden we het opstijgen en het dalen en landen van kleine en grotere vliegtuigjes die deden denken aan jongensboeken en -dromen uit onze verre jeugdjaren, aan spannende en ongeloofwaardige avonturen van pioniers en stoere, manhaftige helden uit de geschiedenis van…

De brieven waren vrijwel zonder onderbreking in een nooit aflatende stroom naar het verre adres gezonden dat met haar tropische ambiance en uitstraling zozeer tot mijn verbeelding sprak. Ik stelde me voor hoe hij met zijn slanke handen, die mij nooit gestreeld hadden, de enveloppen opende en hoe hij mijn brieven uitvouwde en gladstreek die het aanhoudende…

Het vormt een kleine enclave tussen de bomen van de Dillenburglaan, een klein perceeltje, omheind met een stalen hek. De bus van Arriva raast er achteloos en onverschillig aan voorbij. Poppen, beren en kleurige ballonnen heeft men daar neergelegd als het ware om de gruwelijkheid te maskeren. Daar is het gebeurd. Het kind was pas tien jaar oud.…

De lage, witte woningen aan de Jan van Rijzewijkstraat, vermoedelijk eens, na de Wereldbrand, gebouwd onder de Marshallhulp zijn sinds jaar en dag afgebroken. Vandaag de dag neemt Restaurant Het Ketelhuis hun plaats in. Maar de oude fabrieksschoorsteen is er nog. In een Maycrete-woning woonde mijn jeugdvriendje M. Samen knikkerden we in de…

In een mooie, solide kartonnen doos zijn de artikelen snel na de bestelling bezorgd. Men heeft ze de drie trappen opgedragen. Het postorderbedrijf mag zich op de borst kloppen. Ik ben nu in het fortuinlijke bezit van drie mooie pyjama's die ik reserveer voor vanzelfsprekend ongewenste toekomstige ziekenhuisopnamen én van een chique zwarte nachtjapon…

De pop die ik eens had gezien in de etalage van de speelgoedwinkel aan de Heuvelstraat en waarnaar mijn grote verlangen en belangstelling uitgingen, trof ik tot mijn verrassing na een doorwaakte en spannende nacht aan op de Sinterklaastafel naast het boek van Assepoester en de Legosteentjes Ik gaf de pop de naam Bella en kreeg haar zeer lief.…

Het schitterende panorama waarop ik uitzag en desgewenst mijn blikken kon vestigen is nu weer verdwenen en de sneeuwresten bezetten hier en daar nog de straat. De witte substantie hecht zich aan de solide stenen ondergrond en deze vormt een uitdaging voor de roekeloze en wellicht al te lichtzinnige wandelaar. Onverwacht verloor ik dan ook mijn evenwicht…

In het armelijke milieu van onze jeugd was niet veel mogelijk. In de tweedehands kleding die we van een nicht ontvingen konden we ons niet vertonen en maakten we geen goede beurt op school te midden van de elegant en modieus geklede schoonheden die onze klasgenootjes waren. Niettemin had onze rijke familie besloten ons ook eens te verwennen. We mochten…

Van de Shiatsu-therapie maakt men zich wellicht een onjuiste voorstelling. De praktijk van de therapeute is gevestigd in een achterafstraat tussen witte en grijze saaie huizen zonder enige uitstraling. Men bereikt deze door een wandeling langs plantsoenen met struiken met paarse en rozerode bloemen. In dit voorjaar werpt de overvloedige zon vlekken…

Bij Eekelaar Optiek aan de Bredaseweg, lijnrecht gesitueerd tegenover het centrale kerkhof, geflankeerd door de witte, trotse heiligenbeelden en gedomineerd door de monumentale barokke graftomben van textielbaronnen, is het goed toeven. Men treft bij deze opticien een gastvrije oase aan te midden van het stadsgewoel en de eclatante lelijkheid van…

Nu zijn dus die gigantische stalen vleugels van die mooie stalen, mechanische vogels bedolven en aangetast door de vracht van de sneeuw. Beelden uit heel Nederland passeren op het scherm die onze machtige bruggen tonen die onze woelige, onstuimige wateren, nu bevroren, overspannen. Malheur en valpartijen alom maar anderzijds het onschuldige, vrolijke…