Als het leven je ontglipt
en de dood is zo dichtbij
dan verdwijnt de woede
en voel je je vrij
De strijd is gestreden
je hebt je best gedaan
de pijn zou verdwijnen
je wist dat je moest gaan……
Daar zat ze,
daar, op de koude grond.
Zo koud door de zon die,
daar niet meer leek te schijnen.
Ze wachtte daar,
daar, op de koude grond.
Ze wachtte,
tot iemand haar halen komen zou.
Zij wachtte daar,
maar het leek of niemand,
ooit meer zou komen dagen.
Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou,
die vreselijke kou van de oorlog.…
Ik ben op zoek naar mezelf
en ik ben zo moeilijk te vinden.
Het is zo frustrerend.
Ik kan me er zo over opwinden.
Waar is mijn eigen ik?
Ik ben niet wie ik ben.
Hoe verander ik dit toch?
Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken.
Ik zou het zo graag laten zien.
Ik zou hier zo graag over praten
maar hoe begin ik erover,
want niemand heeft…
Ik zag vlinders vliegen
hoog in de lucht
een van die vlinders
is stiekem gevlucht
Hij heeft zich genesteld
diep in mijn buik
en heeft daar mijn lichaam
stil in gebruik
Soms dan kan ik hem voelen
ik voel 'm dan fladderen
mijn buik door krioelen
Het vreemde is
het beestje ontwaakt
alleen als JIJ
mij stiekem aanraakt…
ik wil je opsluiten
in de omhelzing
van m'n armen
ik wil je vastpakken
om nooit meer los te laten
maar ergens diep vanbinnen
weet ik
dat het niet kan
niet jij en ik
wel jij
wel ik
niet wij…