Alle inzendingen van jen

Voor wat ons zou moeten zijn Maar wat nu weer jullie is Ik ben hier de ridder En jij niet eens het paard…

Stiekem droom ik van je Stiekem zoen ik met je Noem je naam honderd keer per dag Niemand weet het, niemand snapt het Ben ik een keer gelukkig Mag ik het met niemand delen Zelfs niet met jou…

Je stond daar en je brak ik zag je breken Kon twee woorden zeggen en je zou kapot zijn Als ik ooit zou vallen kun jij me niet vangen zonder zelf stuk te gaan En wanneer jij valt zou je in duizend stukjes kapot slaan op paarse stenen Modern vrij en ongewapend glas kan niet op tegen zwaar bewapend ruw beton Ergens heeft je onschuld…

Het laatste beetje liefde Drijft als een schip in mijn ogen Jouw woorden en daden, verwoestende golven Lieten het leeg en verlaten achter, elke keer Jaren later toen alles was verborgen onder het leven kwamen schatzoekende duikers ik zei ze dat er niets meer was Zodat niet ook zij verdronken in jouw woede…

ben je kwijt en heb niet meer gehad dan dromen zelfs die mocht ik niet houden mag je niet meer willen want zij heeft je en ik hou van haar…

bang voor leegte en stilte dus hou ik me vast aan herrie aan schreeuwen zodat je terugschreewt en ik weet dat je er nog bent…