de stengels als navelstrengen
verbonden mer de zomeraarde
wiegen ruizend ritselend
de rijpheid van de korrels in de korenaren
de molen scheert
met zacht gezang van wind
en zachte glans op wieken
het kaf
der blonde koppen van het koren
en voorproeft de instroom van de oogst
met ronde slagen
het gulle graan tot meel vermalen
voedend de…
een zomerse zon
bedekt mijn land
waar klaver huist
en bijen vangt
waar in de koeiebuik
gras ontspint tot mest
in dampende klodders
door koeieanus uitgedreven
op het land wordt neergeplet
in koeken ter vertering
aan het land wordt teruggeven
oh nederland
oh koeienland
je bent door koeieplakken overmand
zo vruchtbaar bruin
in 't zonnetje…
herinneringen kleven
aan dit huis van vrienden
hun worstelend leven
deed plafond en bodem vinden
het vechten
klinkt nog van de wanden
en echoot klanken
van gebroken handen
ik sla driftig op hun ruit
en schreeuw mijn pijn uit
gebroken handen slaan terug
plafond en bodem vielen vlug…
de vader bewaakt zich als een fort
een bastion
van spanning en van dreiging
mijn pijlen buigen krom
nog voor ze zijn geschoten
mijn boog is reeds verdord
nog voor hij is gevormd
en zinnen breken af
nog voor ze zijn gesproken
mijn woorden zijn te kort
om vader te verstoten…
daar op het hoge duin heb ik je ontmoet
starend naar de avondzon
op je haren lag een gouden gloed
de horizon was vol van vermiljoen
de zee doorsneden met een gouden spoor
weerspiegelde zich in je ogen
ik keek je aan geraakt, gepakt, bewogen
de weerspiegeling drong in mij door
de duinpan vulde zich die nacht met gloed
met sauzen, spijzen…
na schooltijd rook ik het strijken van overhemden
en thee die jij mij schonk
ik smaakte de geborgenheid van warmte die ik dronk
bij vuurhaard en gezelligheid
je boog zo zwaar in het strijken van die stapel kleren
je mond bewoog niet snel maar kon mij toch bereiken
jouw dagen telden teveel kruimels
die je voor het vallen al wilde vegen
jouw…
1
Bezig met laden