De schaduw van de wind
Achtervolgt mij door de straten
Waar de adem van de kust
Niet meer in staat is om te praten
De noordelijke stromen
Zijn allang niet meer verbonden
Om gezamenlijk te schrijnen
Zwakke mensen te verwonden
De schaduw van de wind
Is het restje van de zee
Slechts een afdruk van de tijd
Maar ik neem haar met…
In elk begin
In elke start
weegt de passie op
tegen veel meer smart
De passie groeit
De passie wint
Zodat elk slachtoffer
de ander bemint
Maar wat zal er gebeuren
als de passie verdwijnt?
En de kwetsende woorden
niet langer ondermijnt?
Wat zal er gebeuren
als een kus je verveelt
en een heftige nacht
opeens niets meer scheelt…
Zoete kleine kindervingers strijkend
door mijn haar, mijn lange haar,
naar elke knoop en klit toereikend
Aanraking voor haar niet raar
Daar waar elk mens, die niet meer
weet te vinden 't inner kind, verlegen
slechts een aai zou geven, steeds weer
zonder goed gevoel verkregen
Geeft zíj gevoel en liefde vrij,
de onschuld zelf en onbeperkt…
mijn moeder
Hielp me door mijn kinderjaren
Kamde elke ochtend mijn haren
Vertelde me over haar puberteit
Luisterde tot in de eeuwigheid
Gaf me tips voor op school
gaf me soms een klein symbool
om te laten zien
ik hou van je, mijn lieve lien…
Eeuwige vriendschap...
...is trouw aan elkaar blijven
...is als een vlot dat blijft drijven
...is elkaar kunnen vermaken
...is elkaar met woorden kunnen raken
...is midden in de nacht stiekem woordjes fluisteren
...maar ook naar elkaar kunnen luisteren
Eeuwige vriendschap...
...van jou en mij
Eeuwige vriendschap...
...dat hebben wij!…
0
Bezig met laden