Ik zie je lopen
Ver weg van mij
Ik weet niet waarom,
maar het doet mij pijn
dan komen de tranen
tranen van verdriet,
schuilhoudend achter mijn jas
zodat jij ze niet ziet
huilend draai ik mij om
en loop naar de duisternis
denkend dat alles wat we hadden
nu verloren is…
Dat je nooit opgeeft,
Niet voor mij of voor jezelf…
Dat je nooit verlangend kijkt,
Naar het blauwe hemelgewelf…
En dat je nooit zult zeggen,
Dat je het leven niet meer ziet…
Dat je niet stopt met lachen,
En langzaam dood gaat van verdriet…
Want niet jij en niet ik,
Zal de ander ooit verliezen…
En niet jij en niet ik,
Moet ooit een nieuw…
Het zijn niet de woorden die de pijn brengen
Maar de angst voor het gevolg
De angst voor het alleen zijn is de grootste
De eenzaamheid en stilte is wat ons zal krengen
De herinneringen blijven komen
Beelden op ons netvlies gegrift
Hoe verder de stilte om ons heen dringt
Hoe heter de gedachten stomen
Steeds meer neemt de angst toe
Het niet…
De bittere kou die hen omarmt
Het felle vuur dat hen een beetje verwarmt
Het opgedroogde bloed op hun huid
Er is geen weg meer hieruit
harde klanken van gevuurde schoten
Zoveel bloed wordt er vergoten
De angst om te dichtbij te zijn
Hun hoop is maar zo klein
De dingen die ze zien staan op hun netvlies
Hoe kunnen ze thuis leven met zo’n…
De wind die door m’n haren waait
Het water dat je hoort ruisen
Het warme zand dat m’n voeten aait
Onze blikken die elkaar kruisen
De laatste boten naar de haven
De laatste zonnestralen op mijn gezicht
De laatste paarden die langs komen draven
Jouw blik op mij gericht
Mijn voeten in de branding
Mijn jurk wappert in de wind
Een vlieger…
Fluisterend in het donker,
ik lig tegen je aan.
Met je arm om mijn lichaam,
ik ben slaperig en voldaan.
Ik draai me op m'n rug,
en bekijk je uitgebreid.
Dus met deze lieve kanjer,
heb ik net gevrijd.…
0
Bezig met laden