Ik ben jouw grote held
Groot en sterk
En zelfs dapper
Werpen je ogen me toe
Maar als ik je daar zo
Zie lopen
Je schrille levenslust
In haast te grote sprongen gegoten
Hou ik m’n pas in
Weet ik wat moed is
Een sluwe poging
Om het leven bij te benen…
De winter regent,
stuurt tranen over m'n gezicht.
In de lente vele druppels zout, weerspiegeld door het licht.
De winter sneeuwt,
dwarrelt de pijn in mijn hart.
Maar pijn dooit niet zómaar, omdat het warmer wordt.…
Even geen zin in woorden
té lang op vragen gewacht
die niet kwamen
enkel zin in niets
zittend in mijn nood naar woorden
kijkend
naar de zee
omdat zij me
misschien
kan helpen
zij
laat elke keer
moeiteloos
alle korrels los
krassend
wrijf ik
het zand uit m'n ogen…
Met handen
nog ragfijn gebonden in onschuld
Met lichamen
tesamen gevangen, bevangen
in een oogverblindend verlangen
Naderen we
worden we schepper van een mysterieus web
wederzijds verankerd met een zoet gefluister
om als één enkele hartslag
ritmisch
elkaars lichaam te doorkruisen
wij,
volgens tastbare dimensies
zintuiglijk bestempeld…
Een dappere, Afrikaanse zonnestraal priemde door een kier in de stalen golfplaat. Verveeld opende Jara haar gitzwarte ogen en zuchtte, alsof zo alle ellende haar lichaam zou verlaten. Maar zelfs de nooit opgevende angst ontbrak het aan moed om haar lichaam te ontvluchten. Haar gammele barak rammelde toen de statige Herbor haar met een harde trap op…
0
Bezig met laden