Alle inzendingen van koos

Er is geen wet die ons verplicht tot heldendaden.…

Er is slechts één ding erger dan in de file staan... geen auto hebben.…

Wat gebeurt er weinig; het lijkt hier wel natuur.…

Heel wat moois ben ik kwijtgeraakt door erover te schrijven.…

I love Bryant Park, oftewel I love BP. Zo hoort dat als New York-se: I love NY, I love BK (Brooklyn), it's fantastic, wonderful, als je maar veel superlatieven gebruikt is het goed. It's nice, zeg ik tegenwoordig niet meer, want dan denkt de ander dat het je eigenlijk niet bevalt. Wat je als Nederlander overdreven zou noemen is hier een normale vorm…

Zoals zeepokken zich hechten aan een olietanker, zo hechten bedrijventerreinen zich aan de snelweg.…

Wat doet het ertoe wat ik van mijn dood denk? Zolang je erover denkt ben je het niet.…

Men moet niet zo dom zijn alles te willen weten.…

Er zijn patiënten wier enige kwaal is dat ze verslaafd zijn aan geneesmiddelen.…

Als de kikkers kwaken en de uil zijn rondje vliegt, de steen zich laat genaken en de vlieg haar leugen liegt, dan is ’t voor hen die waken hoog tijd dat ’t kindje wordt gewiegd…

De bladeren verven zich in kleuren moezel en bordeaux en op de aarde ligt cognac te glanzen in het late licht. De weerbarstig taaie stok die zoveel druiven torste laat zijn schors in vellen los en lijkt het leven op te geven. Het is maar schijn want o zo klein zijn de ogen nu al klaar voor nieuwe ranken, volgend jaar.…

Ik hou’ van alle vrouwen Mijn hart is veel te groot Daar ben ik mee geboren Daar ga ik ook mee dood Ik kan geen vrouwen haten Dat is een groot gevaar Als d' een mij heeft verlaten Dan staat een ander klaar Ik hou’ van alle vrouwen Dat is een groot verdriet Met één kan ik maar trouwen En daarom trouw ik niet Ik hou’ van alle haren…

De dieptescherpte loopt gestaag terug En trommelvliezen trillen mat en stug De pik verstijft nog zelden, nooit meer vlug Dan ga je heen, met een gesteven rug © Koos 1-10-2006…

Ze gaan langs de straat als geranselde honden Ze kijken de mensen zo nederig aan Ze lopen te koop met hun dierbare zonden Ze spreken van zielen die blijven bestaan Ze plagen ons allen met geldidealen Modelmaatschappij waarin elk produceert Ze wijzen ons overal wonden en kwalen Ze zijn zo menslievend, naief en geleerd Ze spelen de Christus…

De liefde is de grootste straf Die God ons heeft gegeven Maar die niet weet wat liefde is Heeft nooit iets aan zijn leven De liefde maakt ons allen dol We vechten om elkander En als we moe van `t vechten zijn Dan nemen we een ander De liefde geeft ons moed en kracht En lust in onze ogen Juist als we vol vertrouwen zijn Dan worden we bedrogen…

Besnijden drukt het risico op H.I.V. en daarom adviseren wij aan Afrika het mes te zetten in de genitalia een door moskee en kerk geaccepteerd idee Wij zijn er tegen meisjes te fileren maar propageren dat in jongeheren…

Hij was van dag tot dag, de hele week op de t.v. met zijn markante smoel (geen stroman tipt daaraan en geen Raoul) al vrees ik dat niet ieder naar hem keek Met Fidel Castro in het ziekenhuis is er in Cuba niets meer op de buis…

Voor oorlog maakt de Heer zich altijd vrij Hij steunt zijn door hemzelf beloofde land En helpt Hezbollah onderwijl een hand Die hebben immers Allah aan hun zij? De vrede is voorlopig niet nabij Daarvoor kiest God helaas te veel partij…

De LPF voelt Nawijn aan de tand Die is daar dom genoeg voor en geen kwaaie En dat hij vreemdelingenhaat zou zaaien Berust natuurlijk op een misverstand Hij is voor buitenlanders juist niet bang Hij diende immers graag het Vlaams belang?…

Daar komt de schutterij, Met vaandels en met pluimen. Zij lopen in de rij, Zij kauwen op d'r pruimen. Wat zijn ze in hun sas! 't Is of hun neuzen krullen. Zij lopen in de pas Als lieve, zoete knullen. Refrein: Daar komen de schutters, Zij lopen zich lam, De mannetjesputters Van Rotterdam! O wat een geschitter, Wat maken ze lef!…

Vervoerd naar verten door een schuit uit China Een tot de kiel verroeste brik, bejaard Met vuurwerk hopend op behouden vaart Vol vage vracht en olievaten (‘Fina’) Als nautisch lifter was het mij veel waard Al stuiterde ik als een ballerina Op zee en tropenkoorts en van de kina Zo’n avontuur van ouderwetse aard Aan boord te zijn, te lezen…

Al jaren wordt mijn vader stukken ouder Al twintig jaar ruimt hij de zolder op Maar altijd hield hij die alerte kop En iedereen kon bouwen op zijn schouder We hingen uit het raam bij elke stop Hij nam me mee op reis in alle treinen En wees op reeën, bergen, bruggen, seinen We zagen steden, stranden, steeg en slop We ruilden onze rollen lang…

Toen ik er een had opgestoken Dacht ik bij de eerste trek: Het is toch eigenlijk te gek Om allen mee te laten roken Dat gaat maar met mijn rookwaar aan de haal Die pakjes kosten mij een kapitaal!…

We waren ver van huis. Loop wat door, zei je zachtjes, kijk niet zo achterom, het zit ons niet op de hielen. Maar wat zijn dat dan voor stemmen, vroeg ik, en wat flikkert daarginds, dat zijn toch tekenen die niet bedriegen? Het komt niet deze kant op, zei je, dit is het goede pad en verder hebben we toch altijd onze papieren? We glimlachten…

Abdul Kassem Ismael, grootvizier van Perzie, nam op zijn diplomatieke reizen naar alle windstreken zijn bibliotheek van honderdzeventienduizend boeken op vierhonderd kamelen in alfabetische volgorde mee. Abdul Kassem Ismael, die meer boeken bezat dan sterren aan de hemel en meer letters had verzameld dan zand in de woestijn, las wanneer de kamelen…

Het rijmen viel die dag bepaald niet mee mij was gevraagd een kort sonnet te schrijven ik leek uit pure faalangst te verstijven en rende af en aan naar de w.c. Gehurkt ontsnapte mij een schietgebed en zie: opeens had ik een speedsonnet…

Het leek me zenuwslopend: Scoubidou Maar ik had juist geen kind aan onze dochter Geen wirwar was te warrig of zij vlocht er Een matje van, een armband of een koe Het werkt kalmerend op het draad te bijten Dat blijkt nu aan de weekmakers te wijten…

Een tuinder zou komkommers telen Maar faalt daarin door louter pech Al zijn komkommers rotten weg Het lot kan wrede spellen spelen Hij brengt zijn ploegschaar naar de lommerd Als tuinder blijft hij onbekommerd…

De aarde broeit en schroeit, raakt zwartgeblakerd Daartegen komen groepen in 't geweer Terwijl ik eens het water uitprobeer Ik ben nu eenmaal niet zo heetgebakerd Heeft iemand niettemin voor mij een spandoek? Want ik vergat verdorie weer mijn handdoek!…

Ze vragen me de werkploeg te versterken Tot dusver doe ik aan geen opdracht mee Ik chat de hele dag op mijn p.c. En heb geen fut of zin om te gaan werken Toch stap ik maar eens naar die werklui toe Tenslotte ben ik liever lui dan moe…