Alle inzendingen van louise

Gruwelijk hard spatte mijn ziel uit mijn borstkas en spoot als een rode fontein door mijn woonkamer. De walgelijke stank was niet te harden. Het was niet meer te stoppen en ik gleed onderuit, spartelend in de allesomvattende rode rode gloed die mij omhulde. Na een tijdje kwam ik overeind en kroop langzaam door de stinkende smurrie. Ik zag lange kronkelende…

Ik ben een jaar of negen en we krijgen een hamster. We noemen hem Poeleke. Om beurten mogen we voor hem zorgen, mijn broer, mijn zus en ik. Mijn vader leert ons hoe. Voer geven, water verversen, kooi schoonmaken, nieuw strooisel erin. Het beestje mag uit de kooi om mee te spelen en dat is feest, want hij is lief en zacht, en het is zó leuk hem door…

Het is half acht in de ochtend. Ik loop de trap af van het huis waar ik vijfenveertig jaar geleden ging wonen met mijn ouders, mijn broer en mijn zus. In de stad waar ik inmiddels vijfendertig jaar niet meer woon. Maar het voelt nog steeds als thuis. De stad en het huis. Ik loop de keuken in. Het is nog donker en het is stil in huis en op straat. Toch…

Men vergeet spoediger een groot verdriet dan een kleine vernedering.…

Men moet wel heel erg misdeeld zijn om bij niemand afgunst op te wekken.…

Ik weet niet op welk moment we ons gevoel en belangstelling voor de werkelijkheid verloren hebben, maar op een bepaald moment werd besloten dat de werkelijkheid niet de enige optie was; dat het mogelijk was, toegestaan, zelfs wenselijk om die te verbeteren; dat je het kon vervangen door een aangenamer product.…

in een paarse wereld vol van kleurenflits danst mijn geest een eenzaam buikgedicht door een raampje van mijn arm zie ik de kamelen dans ik op de tippen rug afrollend en weer hoog op en neer draaiend vol van liefde voor de vrouw in een cirkel vol van handenklap felle tong schel geluid pijnlijk voor de oren ogen vol belofte…

in de stilte van de morgen vol van dauwend gras blote slippertenen geurend naar jasmijn loopt zij naakt te dromen nagenietend van de nacht fluwelen liefde teder en toch hard trapt zij kevers plat even is zij als een kind zonder toekomst gelovend in die waan van echt en puur tot zij nuchter naar de zure melkboer grijpt…

Een stroom van literaire zinnen, Komt in mij op, vaak onverwacht Ik wil dan dingen gaan verzinnen Ga daarmee door tot in de nacht De mooiste zinnen in mijn hoofd, Krijg ik niet op papier Mijn dichterskaars wordt dan gedoofd, En weg is mijn plezier…

Toen ik nog een visje was, zwom ik de hele dag, in een grote plas, tot ik een reiger zag. Toen was ik er niet meer, ik zie het voor me, elke keer, het was afschuwelijk begrijp je. Nu ben ik, een engeltjes vis, en dat vind ik, niet mis!…

Even dodelijk als uitzonderlijk mooi Ze kan vergeleken worden met het wonderlijkste schoon Haar rode draad is het geven en het nemen En uiteindelijk de dood Een eerlijke kans bestaat niet Wel het verzwelgende lot Waarin men verdrinkt omdat het zo moet Eeuwige draaikolken spelen niet alleen in het water Als je het hebt meegemaakt Zitten ze voortdurend…

Je kunt de lessen van een ander niet leren voor die persoon. Zij moeten hun eigen werk doen en dat zullen zij ook doen als zij er klaar voor zijn.…

Dingen als dromen vernomen klinken helder in mijn geest nu wil ik elke dag voorkomen dat wat ik ben geweest. Dikke lakens losgewoeld om nooit meer te herstellen nu met verlangens overspoeld mag ik weer mooi vertellen.…