Hij zou graag
ontzichtbaar willen zijn.
Op een knopje kunnen drukken
of een toverspreuk weten
en voor hun roofdierogen
in rook opgaan.
Maar is het weer zover,
dan blijft hij
als aan de grond genageld staan.
De grijzende gezichten,
het getreiter
en tot slot de vuisten...
Er is geen ontkomen aan.…
Ver weg hier vandaan
waar iedereen gelukkig is
daar ben jij heengegaan
mij achterlatend in de duisternis
het verdriet zal altijd blijven
woorden worden klein en zacht
zo zal ik zwijgen
met mooie herinneringen in mijn hart…
Sinds de nacht die ons
Weer bij elkaar moest brengen
en die ons verder dan ooit
van elkaar heeft vervreemd
ben je langzaam maar zeker
aan mijn gedachten ontglipt.
Alleen vraag ik me soms nog af
hoe je rode kater het maken zou
die 's morgens natgeregend op het bed
sprong en ons onder luid gesnor
geestdriftig kopjes gaf alsof
er iets viel…
Met jou samen, gaat het niet
Met jou samen, heb ik verdriet
Met jou samen, voel ik pijn
Zonder jou, is het verdriet niet minder
Zonder jou, is de pijn niet weg
Maar zonder jou zal dit alles een keer slijten
En op een dag verdwenen zijn…
Ik weet dat ik het je niet altijd makkelijk maak,
maar geloof me als ik zeg; ik wil niet dat ik je kwijt raak.
Ik wil jou...en alleen jou,
je weet dat ik zielsveel van je hou.
Elke nacht wil ik over je dromen,
maar zullen die ooit uit komen?
Ik voel de pijn,
Dat ik nu nog niet bij je kan zijn.
De dag dat wij weer bij elkaar kunnen zijn…
Liefde is voor de één geluk,
maar voor de ander pijn..
Maar hoe hoort liefde te zijn?
Is liefde lust,
Als iemand je lippen je kust?
Of is liefde HET gevoel,
dat alleen jij snapt wat ik bedoel?
Is liefde de ene dag bij elkaar intrekken,
en elkaar de andere dag weer verlaten?
Is liefde de ene dag met elkaar vrijen,
en de andere dag elkaar…
0
Bezig met laden