Alle inzendingen van peter+borghaerts

Zoals gisteren, herinner ik mij de dag Dat ik jou voor het eerst ontmoette Want na mijn eerstvolgende hartslag Wist ik dat ik mijn enige echte liefde begroette Toen ik verdronk in jouw prachtige ogen Wist ik precies te zeggen, wat ik voelde Ik overwon mijn stamelend onvermogen Over wat ik met echte liefde bedoelde Je reageerde zoals dromen…

We starten weer met een voornemen Na drie dagen alweer overboord Heb nu geen zin in die problemen Door voornemens word de rust verstoord Volgende week is vroeg genoeg Zo blijven we verschuiven Want ik ben net onderweg naar de kroeg om het oude jaar uit te wuiven De hele wereld lijkt ze te claimen Geen voornemen wordt vervuld Maar ieder…

Ik win het gevecht tegen de pillen Elke dag een stukje meer Niet meer depressief rillen Geen gevoelens van oud zeer De lucht lijkt iedere dag dieper blauw De bomen geen angstige skeletten Het water niet zo donker en asgrauw Geen angsten die mij bezetten Voor mij mag het leven weer bewegen Met het gebruikelijke up and down En ook al zit…

Kon ik maar iets veranderen aan de kleuren van de wind Kon ik de richting maar verplaatsen Maakte de kracht mij te kleurenblind om het wilde spel terug te kunnen kaatsen Kon ik maar zwemmen in de aarde Dan verdronk ik niet, diep in haar klei woelde ik zelf in zijn gebluste waarde De reddende oever steeds dichterbij Kon ik maar rennen op…

Klein en kordaat, groot in het geven van liefde Stond zij daar aan mijn dageraad Mijn eerste echte geliefde Kijk je wel uit jongen, is nog mijn dagelijkse boodschap Teder bedoeld en ongedwongen ben jij mijn wakend gezelschap Het leven gaat met vallen en opstaan Bepaald door de beslissingen die wij maken Jij bent altijd met mijn lot begaan…

Ik zoek in het lege park van mijn gedachten, naar mijn eerste herinnering aan jou Jouw eerste lach, mijn eerste smachten, aan alles waar ik zoveel van hou Tijd verhulde alles in het vergeten Alleen herinneringen zijn overgebleven Mijn geheugen is onherstelbaar versleten dagelijkse wazige wolken zijn weggedreven Aan de geest wordt dagelijks…

Ik zie mijn leraar nog staan Kauwend op zijn eigen woorden Uitleg over het geestelijke bestaan Met ieder woord, de zin vermoorden Broeder tot het uiterste gedreven Celibaat bekleed en ingericht Zo is mijn godsdienstleraar mij bijgebleven Ons begeleidend als een gebroken dwaallicht Jezus is heilig en een hemelse zoon Droeg het leed van heel…

Zoals wij jaarlijks de gevallenen gedenken, nog niet zo lang geleden, strijdend voor ons recht. Europeanen die het land met bloed doordrenken. Ons beminde voorvaderen gedwongen tot gevecht. Nooit meer werd toen direct verkondigd, Laten wij allen waken voor het kwaad. Aan deze vrede mag niet meer worden gezondigd, of was het misschien toch al…

Ik zag mijn maatje lopen Werd vervuld van diepe trots Voor alles waar je in mag hopen Dat is echte liefde, bedacht ik plots Zelfs als je boos bent, ben je mooi Geniet ik van iedere seconde Verlies ik graag ieder pleidooi Moeiteloos naar de volgende ronde Ik zie jou zo graag Wil het wel iedere dag fluisteren Voel steeds vlinders in mijn…

Leeg, verloren in mijn gemoed Krachteloos en pijnlijk bewust Verwerk ik mijn geestelijk bankroet doorwrocht door een onzalige zielenrust Hoe heb ik dit zo laten ontsporen Ik wierp mijzelf in het zwaard Alles lijkt oneindig verloren Niets blijft mij bespaard Mijn lichaam dweilt door de uren Sleept mij van dag naar dag Hoeveel kan ik nog…

Het gaat niet om de momenten, dat we alleen maar ademen Maar juist om de momenten, die ons de adem benemen Het gaat niet om de momenten, dat wij onszelf verliezen Maar alleen om de momenten, dat wij gevonden worden Het gaat niet om de momenten, dat wij stoppen met leven Maar vooral om de momenten, dat wij het onverwachte de kans geven…

Ik schilder de binnenkant van mijn kast alle deukjes netjes opgevuld Waar de herinneringen zijn opgekrast vanuit de tijd van mijn onschuld Ieder nerfje kent zijn verhalen De meeste te kort om te onthouden Met een lichte streek mag ik bepalen Welk nerfje wordt opengehouden Ik heb de drang om alles vol te kladden iedere slechte kras vol te…

De norm van fatsoen Door wie is die bepaald Waar moeten wij aan voldoen en wordt dit ooit gehaald Fatsoen van kleins af aan mee gekregen Wie heeft dit goed gedaan Geen opleiding wordt hiervoor gegeven Iedereen doet elkaar maar wat aan Fatsoen moet je ook verdienen wie geeft ontvangt het terug Bij alle momenten die zich aandienen alleen…

De wereld is een smeltkroes van cultuur ieder heeft zijn eigen zegen Gemaakt in een perfecte architectuur werd ons bestaan vorm gegeven Iedere gemeenschap staat op zichzelf maar zijn wij niet allen gelijken Als je goed kijkt, zie je het vanzelf dat we allemaal niet veel afwijken Maar de mens is verdeeld in kleuren en geloven Menigeen heeft…

Vandaag dragen wij jou ten grave Een omstreden strijder voor het geweten Jij schopte tegen de heiligen en het brave Nooit liet jij je een keurslijf aanmeten Nederland zal nooit meer dezelfde zijn Verscheurt is Nederlands trots Het gedogen heeft geleid tot pijn Terreur brak de poldermodel rots Zoals we de dagen nu moeten passeren Vervuld…

Het einde van jouw epiloog kon je niet ontwijken Strompelend overzag je zijn gruwelijke daad Verwarde toeschouwers die omkijken Een knallend einde aan het verraad Jij verleefde jouw eigen manier Wees op alle onrechtmatige zaken Wat moet je gedacht hebben jouw laatste kwartier Want niets leek jou te raken Eerst begreep ik niets van jouw doen…

Nevel ligt als een fijn zijden laken op de struiken De schemer verliest onnavolgbaar het gevecht De zwangere lucht van bloemen beroert het ruiken De natuur houdt zijn adem in, voordat het iets zegt Het leven ontwaakt in zijn allerdiepste pracht De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels Langzaam verdwijnt het duister van de nacht Het…

Hoedster des Moederlands Praktiserend geweten des Vaderlands De schijn van een verloren glorie Hollands Uit een vervlogen en toekomstige tijd zo Nederlands Rijen dik trokken uw geliefden langs het bordes Ieder trots en fier op het laten zien van hun liefde Uit die warme genegenheid straalde uw succes Gevoelens voor u en de Oranjes vol vaderlandsliefde…

Je hoed naar voren geschoven, jouw ogen bedekt Een schichtige blik werp je voor je neer Met glinsterende ogen, soms grof gebekt Breng je het publiek in extase, telkens weer Schuilend achter een Venetiaans gelaat Soms schreeuwend van de daken Geranseld door het leven vol leed, verdriet en smaad Maar niets en niemand kon jou wat maken Mijn…

Woorden van troost zijn niet te bedenken Ieder afscheid komt onverwacht Je wilt het tegenhouden en afwenden Maar het is niet in onze macht Geen woord kan het gevoel van verdriet omvatten Alle cliché’s ten spijt Een mens verliest uiteindelijk al zijn schatten Wat rest is een eeuwig obstakel wat ons scheidt Het verdriet, de pijn voelt onwerkelijk…