... liggen velden rijp
en hebben schuren geheimen
is de stad een plek
de avond bruist in al
schaarse bomen
Nog waaien winden
schoon door mist in zeelucht
bevaren door statische wollen schepen
en laat de zon
bij het zien
zijn al droevigste kleuren vrij
Nog zijn er tranen
om de schoonheid
het bos en het veld
bewuiven met vleugels
geuren…
Op het vlakke land, waar groeistuipend zaad spruit, kriebelend aan de onderbuik van slagschaduwbomen, fiets ik naast de late avondzon. Mijn gedachten dwalen af naar het buitentijdse van voor den beginne "toen" het krioelde van de non-fysieke wezens en ontelbare dimensies (en nog steeds).
Immer bestond de mens als bewust wezen, door dimensies…