Mijn liefde is een koude maan
Vol gaten en vol kraters
Mijn hart voelt zo verloren aan
Zo zeldzaam maar verlaten
De kleur van mijn bevroren zijn
Wordt niet een tintje warmer
Alleen als ik de zon aankijk
Glanst weer mijn treurig marmer
Het licht dat in haar ogen ligt
De woorden die ze spreekt
Geven mij weer evenwicht
Voorkomen dat ik breek…
Omdat ze er niet zijn kon
Staat er eten in de pan
Een briefje: "even opwarmen
Drie minuten in de magnetron
Je krant die ligt al op de bank
De witte was gedraaid
De bonte is al uit de mand
even luchten tegen de stank
Je tenniskleding en je ballen
Zitten in je tas
Ik heb de rits maar dicht gedaan
dan kan er niets uit vallen
Bekijk maar…
Slank gespierd lijf
met al je mooie plekjes
slaap stuipen en trekjes
Liefje, hou me vast en blijf
Blijf nog even tot het zonlicht
ons opnieuw weer wakker maakt
Ga nog niet en blijf nog even
deel van dit verstrengeld naakt…
Hang mijn hart maar in de wilgen
Dan heeft het even tijd
Om eens lekker uit te hangen
tot fris van wild verlangen
ik het in mijn borstkas splijt
Mijn hersenen, wat rafelig
uitgestreken en gevouwen
zitten weer netjes in de plooi
zodat ik geen verwarring strooi
en ik mijn hoofd weer kan vertrouwen
Eens krijg jij de mooie kans
om mijn hart…
Vind je hem mooi?
De nacht die ik je geef?
Is het alles wat je wou
en dat je nu beleeft?
Voel je soms mijn hart?
Bonkend zink ik weg
En voel je mijn vingertoppen,
die ik op je leg?
Overal nu ril ik
Jij bent hier zo dichtbij
Ik durf nu en ik wil het
Je ademt dicht bij mij
Vind je me mooi?
Zo kwetsbaar en zo naakt?
Een mooiere nacht…
De dageraad, het licht, de zon
Een warme zachte gloed
Een slimme hand, een gulle lach
die weer bewegen doet
Een lome aai langs mijn gezicht
Je hete zware lijf
Lanzaam rollen in het licht
vanuit ons nachtverblijf
Een druppel zweet, zo honingzoet
Je krullen op mijn borst
We hebben elkaar net ontmoet
Gelest is onze dorst…
Ik roer te lang al in mijn koffie
en besef dat dus pas net
Het tikken van de lepel
is als een oneindig gebed
Zo schrik je van gedachten
waarin je te diep zinkt
Wanneer je denkt aan groentensoep
maar koude koffie drinkt…
Een warme klaterende straal
valt en plaagt je stout
en heel opeens de schrik
van warmte maakt je koud
Je huid trekt even samen
Je zoekt mijn natte lijf
Ik voel je warme kippenvel
Wil dat je bij me blijft
De dag nog niet begonnen
zolang we hier nog staan
Jij altijd in mijn armen
We hoeven niet te gaan
Plotseling de wekker
die nog…
Enorm lief vind ik je
liggend in het ochtendlicht
Nog warm van slaap en liefde
en je haar in je gezicht
Ik wist al, je wordt wakker
van mijn warmte en mijn lijf
Maar je streelt me door mijn haren
en terwijl ik naar je kijk
Pak je mijn hand en kruip je
dicht tegen me aan
Twee mensen verstrengeld
achter het slaapkamerraam…