en zal ik dan nu maar verklappen
waar moeder het zilver heeft verstopt
de tijd is nu wel rijp dacht ik en
na een kleine verbouwing
moet het lukken met die rolstoel
die betaal ik dan zelf wel we hebben tenslotte
het servies nog niet helemaal aan diggelen gegooid en-
waar is ome karel toch die zie je anders ook nooit meer
en tante miep zouden…
hoe in godsnaam dit te lijmen
terwijl de eindtune
zich als een stinkende bouvier aan ons opdringt
en als je weg wilt bepaal ik wel waarheen
dan zeg ik kijk,
er zijn boeien om onze polsen
dan doe ik dat gewoon dan
voer ik je weer poedersoep voor vrede
want je weet wie op de kookcursus verstek laat gaan
moet achteraf niet gaan klagen…
0
Bezig met laden