nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (4)
algemeen (4)
bedankt (3)
dieren (7)
discriminatie (3)
drank (5)
economie (1)
eenzaamheid (14)
emoties (23)
ex-liefde (2)
familie (4)
feest (2)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (7)
geschiedenis (25)
heelal (1)
hobby (4)
humor (4)
idool (2)
individu (23)
internet (3)
kerstmis (1)
kinderen (9)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (26)
literatuur (4)
maatschappij (9)
mannen (5)
milieu (1)
misdaad (18)
moraal (1)
muziek (3)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (10)
overig (5)
overlijden (3)
pesten (2)
psychologie (14)
rampen (4)
reizen (3)
schilderkunst (2)
school (15)
sms (1)
spijt (2)
sport (2)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (6)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (5)
voedsel (6)
vriendschap (8)
vrijheid (1)
vrouwen (4)
welzijn (9)
wereld (1)
werk (5)
woede (3)
woonoord (2)
ziekte (15)


gedichten.nl


Garnier Projects





categorie: familie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde autobiografie (nr. 4):

De getuigen 2/11

Iemand zei: je moeder vertelt jou alles omdat ze weet dat je haar toch wel door hebt.
Ik vul dat aan met: omdat ze weet dat ik niet geloofd word.
Dit verhaal is geromantiseerd.

De getuigen. 2/11
De grote getuige vertelt: “Als meisje moest ik lang thuis blijven wonen om de koeien te melken, terwijl mijn moeder boeken zat te lezen. Zeven jaar heb ik moeten wachten tot ik mocht trouwen met mijn verloofde. Ik haatte het smerige boerenleven. En ik had maar één doel. Geld.
Nadat we getrouwd waren en mijn man terugkwam van een zakenreis, danste ik op de veranda van blijdschap dat hij weer veilig terug was. Wij werkten allebei hard in het bedrijf dat zijn vader begonnen was en woonden dicht bij zijn ouders in een oude villa die ik zo snel mogelijk af wilde breken om er een praktischer huis op te bouwen. Ik genoot van de vrijheid met mijn man en wilde nog geen kinderen, totdat ik ontdekte dat ik zwanger was.
Mijn man groeide een centimeter van trots. Ik wilde ook zo voelen als hij, van je houden als een normale moeder, maar ik kon het niet. Ik schaamde me dat ik faalde als moeder. En jij kreeg álles in je schoot geworpen, zijn adoratie, ons geld, terwijl ik voor de zorg opdraaide.
Ik heb je uren laten huilen in de wieg. Ik wilde werken in ons bedrijf, doen wat ik wilde. Je leek net mijn dominante moeder. Ik kon je niet voeden en ging ruw met je om. Je raakte ondervoed en moest naar het ziekenhuis. Je was een probleembaby, je wilde niet drinken, vertelde ik de verpleegsters. Daar dronk je wel en ik had een postnatale depressie. Het had een naam, ik was niet gek. Ze waren heel begripvol voor mij.

Meestal keek ik af van andere moeders om te zien hoe het hoorde en zo zag ik dat andere moeders hun kinderen knuffelden. Dat kon ik niet. Dus zocht ik hulp, want dat was modern in de jaren zestig vorige eeuw. Er kwamen welzijnswerkers bij ons, die wilden dat mijn kinderen op mijn schoot gingen zitten zodat ik kon leren ze te knuffelen. Jij was zes jaar. Je duwde me van je af en ik zei: zie maar, dit kind wil niet geknuffeld worden, het ligt niet aan mij, het ligt aan het kind.”

De kleine getuige vertelt: “Ik zag het decolleté van mijn moeder plotseling heel dichtbij, de zweterige kippenvelhuid en het kleine rare lachje op haar nu zo bleke papperige gezicht. Mijn knappe, sterke moeder was afstotelijk. Ik rende weg.”

Schrijver: Sjakelein, 24-04-2017

Deze inzending is 28 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Bjarne
Datum:25-04-2017
Bericht:Allebei de delen gelezen, alsof je een boek leest.
Heel goed, mijn hersens aan het werk moeten zetten tijdens het lezen. Fijn.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl