Inloggen

biografie: trepezote


Inzendingen van deze schrijver

4 resultaten.

Wilders en hoofddoekjes

beschouwing
3,0 met 3 stemmen 319
In de peilingen zet de neergang van Geert Wilders zich voort en de enige verantwoordelijke daarvoor is hijzelf. We hebben geen nieuwe grote leiders zien verschijnen op het politieke toneel. De problemen waar Pim Fortuyn destijds op wees, die zijn ook niet opeens verdwenen. Nee, de afkeer van Geert Wilders van Islam kleurt zijn hele wereldbeeld en zodoende is hij niet in staat die zetten te doen die een goede leider zou kunnen.
Veiligheid is een van zijn speerpunten en terecht, want onder het zittende kabinet lijkt het gevoel van onveiligheid alleen maar te zijn toegenomen. En met Job Cohen als ambiërend minister-president belooft dat ook niet veel goeds voor de toekomst. En Wilders zou zich op dat punt veel meer moeten profileren. Nog veel meer dan dat hij nu al doet, want dat is de achilleshiel van het huidige kabinet. Maar wat doet Wilders? Hij richt zich op hoofddoekjes.
Ik heb eerlijk gezegd nog nooit gezien, gehoord of gelezen dat meisjes met hoofddoek tasjes jatten uit auto’s of dat ze mensen hebben weggepest uit een buurt. Of dat ze de zwembaden onveilig maken. Met hun hoofddoek. Ik heb zelfs nooit gehoord dat 4 meisjes met hoofddoek insloegen op 1 persoon, en dat is toch wel het minst mannelijke.
Marokkaanse meisjes, van wie velen een hoofddoek dragen, vormen misschien wel de meest geïntegreerde groep in Nederland. Velen hiervan studeren af aan het hbo of de universiteit en hebben dus goede uitzichten om zich in de maatschappij als volwaardig burger te manifesteren. Maar aan de ene kant roept Wilders dat mensen moeten integreren en aan de andere kant probeert hij de weg af te snijden van deze groep en in mijn ogen maakt hij zich daarmee niet alleen ongeloofwaardig maar ook belachelijk....

Check in, Check uit (Deel 3 en slot)

hartenkreet
3,0 met 2 stemmen 480
Dames en heren, touch screen technologie is niet nieuw, het wordt al jaren gebruikt in diverse toepassingen, natuurlijk in treinkaartautomaten, maar ook bij de kassa’s van sommige restaurants en winkels en natuurlijk in computers, groot of handheld.
En het werkt meestal gewoon goed, maar bij het blauwe monster dus niet. In dit ene geval raakte ik het scherm aan bij 10 Euro, eerst zacht, geen reactie; dan wat harder, geen reactie. Ik varieerde de snelheid van de touch van een zeer korte, maar krachtige, stoot tot een heel langdurige (ik hield mijn vinger tegen het scherm aan gedurende wel een halve minuut), maar steeds: geen reactie.
Toen kwam een Zen-gedachte in me op: kracht zonder inspanning, flow zonder moeite (u begrijpt dat ik natuurlijk allang in flow geraakt was - mijn hele zijn werd op dat moment volledig in beslag genomen door het opladen, ik zou dan ook niet kunnen zeggen of er mensen in de buurt waren en zoja, of ze beseften wat voor een drama zich hier aan het voltrekken was), dus ik streek mijn hand over het scherm alsof ik een klein kind aaide en blies er vervolgens tegen. Toen dat ook niet werkte, deed ik mijn ogen dicht en probeerde ik, vanuit mijn derde oog en diep ademhalend vanuit mijn buik, begrip en liefde over te brengen op het apparaat. Maar tevergeefs.
Misschien had ik toen een pen of een ander voorwerp moeten gebruiken maar in de hitte van de strijd kwam ik toen niet op het idee (ik weet trouwens niet of dat zou werken, moet ik nog uittesten). In plaats daarvan probeerde ik het met andere lichaaamsdelen, eerst de knokkels van mijn vingers, dan het topje van mijn elleboog en zelfs mijn neus en ten slotte mijn tong (toegegeven, bij dit laatste ging ik eventjes uit flow om om me heen te kijken), dit alles zonder enig effect....

Check in, Check uit (Deel 2)

hartenkreet
3,0 met 2 stemmen 274
Wat niet betekent dat ik naar het GVB-kantoor op Centraal Station ben gegaan. De kans dat daar een wachttijd van minder dan een half uur zal zijn, lijkt me niet waarschijnlijk. Ik kan dit vermoeden niet onderbouwen maar ik heb dat gevoel nou eenmaal.
Ik heb toen een paar dagen later een nieuwe chipkaart gekocht bij dezelfde blauwe automaat en begon deze die week te gebruiken. Eerst dacht ik dat ik de kaart echt netjes, precies recht tegen de kaartlezer aan moest houden met de voorkant zoals op het plaatje op de kaartlezer, maar mijn experimenten toonden aan dat dat niet hoeft, je kunt hem in alle mogelijk standen ertegen aan houden, de voorkant, de achterkant, het maakt niet uit, het apparaat kan het lezen. Alleen als je de rand er loodrecht tegen houdt, kan de kaart niet gelezen worden. En op afstand ook niet, je moet hem er echt tegen aan houden.
Het uitstappen vind ik het lastigste onderdeel. Het is een behoorlijk complex proces en je moet mentaal redelijk fit zijn om dit er zonder kleerscheuren van af te brengen. De stappen zijn (voor sommige bussen is het eenvoudiger omdat de bestuurder dan de deuren opengooit): druk op de stopknop, check uit, druk op een knop om de deur te openen, stap uit. De 2e en 3e stap kunnen natuurlijk ook van volgorde verwisseld worden en de 1e en 3e stap worden natuurlijk door anderen uitgevoerd soms.
Het is echter uit veiligheidsoverwegingen van essentieel belang dat men het uitchecken doet voor het uitstappen (gevorderden kunnen sommige stappen natuurlijk tegelijk proberen uit te voeren, maar beginners - mensen met minder dan 6 maanden ervaring - raad ik dit ten strengste af!). ...

Check in, Check uit (Deel 1)

hartenkreet
3,3 met 3 stemmen 200
Meestal wanneer ik in de tram stap met mijn OV-chipkaart in Amsterdam, voel ik een diep schuldgevoel omdat ik de controleur achter het raam werk uit handen neem. In de ogen kijken en gedag zeggen en dan te chippen komt mij sadistisch voor.
Ik had eerst als oplossing om bij het instappen de controleur helemaal niet aan te kijken en geen gedag te zeggen en na het chippen stilzwijgend door te lopen, maar snel besefte ik dat dat nog onmenselijker is. Dus ging ik een tijdje alleen maar voorin instappen bij de bestuurder, want dat kan natuurlijk geen kwaad omdat zijn werk het besturen van de tram is en niet het controleren of stempelen van kaartjes, maar dat kostte me veel moeite, telkens mezelf voorin aan de halte te positioneren, vooral op regenachtige dagen waarvan we er in Nederland nogal wat hebben.
Tegenwoordig stap ik dus meestal gewoon weer in aan de controleurskant, ik chip en zeg netjes gedag tegen de controleur en zoek een plaats uit. Let wel op de volgorde, ik chip eerst en zeg dan gedag in plaats van andersom, dit lijkt een klein verschil maar is volgens mij wel degelijk essentieel voor een goede verstandhouding met de controleur. Het is niet ideaal, maar ik weet op dit moment geen betere oplossing.
Overigens, mijn vermoeden dat controleurs chipkaarthouders niet echt mogen, is de afgelopen tijd wel keer op keer bewezen. Ze intimideren chipkaarthouders op verschillende manieren: ook al zien ze bijvoorbeeld dat iemand duidelijk in heeft gecheckt, dan nog roepen ze heel vaak iemand terug met ‘Een momentje, mag ik uw kaart zien’ en dan laat die persoon zijn chipkaart zien. Of ze groeten chipkaarthouders op overdreven luidruchtige wijze. ...