Dagcolumns over dieren

Bij een goede kennis staat een bakje met kattenvoer vlak bij de achterdeur. Die deur staat open. Geen kat te zien. Buiten hupt een merel behoedzaam naderbij. Hij kijkt over de drempel. Geen poes te zien. Hip, over de drempel. Nog een paar hippen en hij is bij de kattenbak. Een moment van aarzeling en dan: pik. Kijken. Geen poes te zien. Pik, pik.…

Bavianen net mensen? Apekool, zulke gezelschapsdieren zijn wij anders niet…staren ons liever suf naar woorden om elkaar niet te hoeven zien en maar denken dat we de wereld zo naar onze hand kunnen zetten. Er is helemaal niets menselijks aan een groep samenklittende bavianen, noch het spiegelen aan groepsgedrag van mensen…kwamen pas veel later in beeld…

Met het verliezen van onze staart kregen sommigen het stuitende verlangen om de hond zuiverder op het baasje te laten lijken. Mogen ze soms blij zijn om naast ons te lopen? Nemen een dier in huis tegen ongewenst gespuis of misschien uit eenzaamheid...dan ook niet zeiken over je vloerkleed...en hij maar kwispelen zeker, door zijn beste vriend doodgetrapt…

‘Oh kijk eens, wat lief is ie. Jongens, kom eens kijken!’, roept mijn buurvrouw naar haar kinderen, terwijl ze vertederd over de dode indringer in haar tuin gebogen staat. ‘Ik hoef ‘m niet te zien', roept mijn vrouw van ruime afstand. 'Ruim hem alsjeblieft op.’ Jonge meisjesreacties. Hysterie die twee kanten op schiet. Kanten die ik beide niet zo…

Het leuke van deze stad is de ruimte die is gelaten. Hoewel als je de cijfers ziet dan denk je misschien, is dat nou alles. 19% is bos en 6,7% water. Den Haag is volgens modernere meetmethoden wel voor 60% groen. Terwijl wie bij Amsterdam vanuit de ruimte de palen en de dijken wegdenkt de stad ziet verzinken in een kabbelend binnenmeer. Zeker na een…

Het is donderdagochtend, net half 9 geweest. De eerste bak koffie is op en ik denk bij mezelf: het is nog wel erg vroeg op een (rooster)vrije dag. Ik hoor in de verte de eerste app van die dag binnen komen en loop met een grote boog om dat monster van techniek heen. Eerst maar eens richting keuken voor nog meer koffie. Wanner ik Eenmaal weer plaatsgenomen…

Gister meldde E. met dikke tong ‘Zeg Sudderbaayck echt alles draait om autensiteit. Als je die niet hebt en houdt ben je nowhere.’ De pingpongschaker zocht vriendschap maar daar is normaliter toch wel enige vormverwantschap voor nodig. Gelukkig was barman C. ook door de paters gevormd en hij liet E. de zin eindeloos herhalen. Na steeds hilarisch:…

Veertien dagen eet ik al gezond. Niet dat ik veel verschil merk, maar ik hou vol, al was het maar om mijzelf wijs te maken dat het een investering in de toekomst is. Ik las nu zelfs elke week een vleesvrije dag in, omdat ik wil dat de dieren die ik laat leven deelgenoot worden van mijn goede voornemens. Dan eet ik quorn. Het ziet eruit als vlees, maar…

Toevallig kwam hij in beeld, met zijn grote oren rechtop in de eikenboom. Op een zijpad van de Oude Hooislag, fietspad in het Staelduinsebos. Bij de kapel van de heilige Ursula en haar Elfduizend Maagden. Waar ik al eeuwen naar zoek. Logisch dat ik ervoor moest stilstaan en mijn perspectief instellen. Het gevogelte was ingepast als boomstronk in…

We hadden een beetje mot met de bovenburen. Of als je het optimistisch benoemt, er was een discussie gaande over wel of geen bakfiets voor de deur. De bovenburen hebben namelijk twee kleine kinderen. En wij wonen beneden, met de ramen op straat, een bankje en de scooter voor het raam waar we zelf op uitkijken. Zo'n bakfiets is een mormel. Handig…

De nazomer brengt voor de buitenmens ook nadelen met zich mee. Onder de douche voel je ineens een pluisje dat niet los laat. Je ontdekt dat het dingetje zich vasthechtte in je huid. Ja hoor, een teek. Zet er een pincet op tot diep in je vlees, een halve draai en – krak – trekken maar. Teek met kop en al verwijderd. Even nadeppen met ether of alcohol…

Achter onze tuin is een groenstrook met een wandelpad. Alle hondenbezitters uit de buurt nemen het dagelijks meermalen op in hun route. Ze houden kennelijk niet van afwisseling en of de honden daar wel prijs op stellen, wordt ze nooit gevraagd. Tot voor kort was het een echt hondendrollenpad en een argeloze wandelaar zonder hond stapte er vrijwel zeker…

Op de stoep achter het huis lag ’s ochtends een dood vogeltje. Zo eentje dat net uit het ei gekropen is en vervolgens (door een hardvochtige moeder?) uit het nest geslingerd is. Het is niet echt een lekker begin van de dag, de aanblik van zo’n dood beestje. Het brandt zich in je netvlies en blijft je de hele dag vergezellen. Het roept onaangename gedachtes…

Barack Obama staat voor een loodzware taak. Al voordat hij in het Witte Huis komt, stapelen de hoofdpijndossiers zich op. Zijn grootste zorg is niet hoe hij de kredietcrisis gaat bezweren die de Verenigde Staten aan de rand van de afgrond hebben gebracht. Nee, voorlopig houdt een ander onderwerp Obama meer bezig. De grote vraag is immers welke hond…

I. Supermarktketen Coop heeft de handen ineengeslagen met Het Wereld Natuurfonds. Door dierenplaatjes te sparen kun je bijdragen aan de bescherming van beesten en hun leefgebied. Moet je wel het plakboek erbij kopen, want daarvan gaat €1 naar het WNF. Coop kondigt aan dat ze zelf duurzaam gaan opereren. Dat heeft de advertentieafdeling nog niet helemaal…

De kat die Komo heet, kijkt afwachtend omhoog. Hij negeert het bakje waar net een handvol ‘hoogwaardige’ brokjes in zijn geschud. ‘Nature’s welness, Good for life’ meldt de dik met marketingklets gevulde bijsluiter. En verder: Hoogwaardige eiwitten en vet uit Noorse zalm; Toegevoegde vitaminen en mineralen plus de vitaminen uit wortels, tomaten en…

Ik droomde van Marianne Thieme die in een te kort rokje als een echte Britney Spears uit haar Hummer stapte. De persfotografen richtten hun lenzen gretig op het met een snoezig pruikje schaamhaar bedekte partijjuweel. Over de stelling – beter een vegetariër in een Hummer dan een carnivoor op de fiets – had niemand het meer. Marianne was hot. Maar…

Er zijn beelden en verhalen die zelfs mij de eetlust benemen. Zo vind ik het lastig een hap muesli naar binnen te werken als op een meter afstand de kat, na omstandig kokhalzen, zijn hele brokjesontbijt op de kamervloer serveert. Om daarna schijnbaar ongedaan zijn kloten te likken. Bij zo’n voorstelling zweeft mijn lepel nog geruime tijd besluiteloos…

Ben je aap in een dierentuin, dan is je kostje gekocht. Aandacht in overvloed. Het beste eten, een kostbare medische verzorging waar de gemiddelde Afrikaan alleen maar van kan dromen. En ga je dan op hoge leeftijd toch dood, dan wordt er een fantastische uitvaart geregeld door de staf van de apenafdeling. Ik doel hierbij op Ah Meng. De orang-oetan die…

Poes was anderhalf etmaal weggeweest toen hij dinsdag kwam binnenstrompelen. Waar vriendelijke spleetjes in zijn groene ogen zaten, daasden nu grote, ronde pupillen. Hij ademde gejaagd. Zijn sterke nagels waren afgesleten tot korte, rafelige stompjes. Alsof hij door iets was meegesleept, zei de dierenarts vanochtend. Poes was niet zichzelf. Hij…

Ik zou mij druk kunnen maken over een boekenprijs voor vrouwen, de zelfingenomenheid van Peter R., dat duffe portret van Beatrix of de gevoelige keel van Linda Lovelace, maar ik had belangrijkere dingen te doen. Het stormde en vanachter mijn raam zag ik hoe windvlagen de gracht deden kolken, schuimkoppen tevoorschijn toverden en zo nu en dan een…

Knut is één jaar geworden. Een jaar geleden was hij nog een zielig hoopje ijsbeer. Zijn moeder had hem verstoten. Maar gelukkig is de status van een dier in onze samenleving inmiddels fiks opgewaardeerd. Vooral de status van beesten die in de belangstelling staan. Zielige beestjes zijn hot. Knut voer er wel bij. Als publieke lieveling werd het van nature…

Ook honden zijn 'welkome gasten' op de Veluwse camping. Dat merken 'onze trouwe viervoeters' al bij de ingang van de receptie, waar ze 'na een fikse boswandeling' wat kunnen drinken in de 'hondenbar'. Hijsende honden! Ach, die beesten hebben ook vakantie. En die is natuurlijk niet compleet zonder een natje en een droogje. Op de balie van de receptie…

Wij wonen aan het nieuwe natuurgebied ‘De Blakers’ in Langdorp (Vlaams Brabant). Dit nieuwe natuurgebied ontstond twee jaar geleden na het slopen van een groot deel van een oud dennenbos. Ik zag het met gemengde gevoelens gebeuren, enerzijds omwille van het oude bos zelf, en anderzijds omwille van mijn vermoeden van een verschuiving van de dieren van…

Van de ene op de andere dag is Komo veranderd in een kameel. Of eigenlijk eerder een dromedaris, want die hebben maar één bult op hun rug. Wat is daar zo opmerkelijk aan? Komo is een kat. Een doodgewone huis-tuin–en-keuken-kat. Type cyper, met van alles en nog wat vermengd. Vandaar de naam: Komo (van het bekende merk vuilniszakken). Zondag kwam…